Азон замон ки турои дида дар гулистони гул

ازان زمان که ترا دیده در گلستان گل

з шабнамаст саропои чашми ҳайрони гул

ز شبنم است سراپای چشم حیران گل

зи биғмии дили мо пора гардӣда аст

ز بیغمی دل ما پاره گردیده است

зи ҳарзаи хндӣ худ мешавад парешони гул

ز هرزه خندی خود می شود پریشان گل

Нашуд ки ғунчаи минқори мо шукуфта шавад

نشد که غنچه منقار ما شکفته شود

Дарони чаман ки шавад бе насими хандони гул

درآن چمن که شود بی نسیم خندان گل

Фитодааст барӣни дашти сояи Лайлӣ

فتاده است براین دشت سایه لیلی

Мазан зи обила бар хори ин биёбони гул

مزن ز آبله بر خار این بیابان گل

Дарони чаман ки ту бурдорӣ остини здҳн

درآن چمن که تو برداری آستین زدهن

Дростин кунад аз шарми хандаи пинҳони гул

درآستین کند از شرم خنده پنهان گل

Хаёли бистару болини камол бешармӣ аст

خیال بستر و بالین کمال بی شرمی است

Дарони риёз ки бошад з ғунча хусбон гул

درآن ریاض که باشد ز غنچه خسبان گل

зи тоб рӯй ки хунаш ба ҷӯш омада аст

ز تاب روی که خونش به جوش آمده است

Ки резад аз арақи шарми ранги тӯфони гул

که ریزد از عرق شرم رنگ طوفان گل

Гиреҳ чу гиряи хунин шудааст дррги шох

گره چو گریه خونین شده است دررگ شاخ

зи хиҷлати рух шабнам фишон ҷонони гул

ز خجلت رخ شبنم فشان جانان گل

Яке ҳазор шуд умеди ашки резон ро

یکی هزار شد امید اشک ریزان را

Гузошт то сари шабнам ба рӯй домони гул

گذاشت تا سر شبنم به روی دامان گل

Мапуаш чашм чу шабнами дарин чамани соиб

مپوش چشم چو شبنم درین چمن صائب

Ки чун ситора субҳаст барқи ҷавлони гул

که چون ستاره صبح است برق جولان گل

Дарони чаман ки кушояди сафинаро соиб

درآن چمن که گشاید سفینه را صائب

Шавад ба зери пари андалеби пинҳони гул

شود به زیر پر عندلیب پنهان گل