Зиҳӣ ба ҷӯши зиришкати шароби хандаи гул

زهی به جوش زرشکت شراب خنده گل

Ба хӯн нишаста лаъли ту оби хандаи гул

به خون نشسته لعل تو آب خنده گل

Ба доғи синаи маҷрӯҳи булбулон чаҳ кунад

به داغ سینه مجروح بلبلان چه کند

Лабӣ ки рехти намаки дршроби хандаи гул

لبی که ریخت نمک درشراب خنده گل

Фиғон ки табли раҳили хазони надоди амон

فغان که طبل رحیل خزان نداد امان

Ки андалеб шавад комёби хандаи гул

که عندلیب شود کامیاب خنده گل

Маро ки ташнаи лаби он ақиқи серобам

مرا که تشنه لب آن عقیق سیرابم

Занад чаҳ оби бротши сароби хандаи гул

زند چه آب برآتش سراب خنده گل

Туро ки ҳаст дилӣ гул бирез ва ъушрат кун

ترا که هست دلی گل بریز و عشرت کن

Ки андалеб маро нест тоби хандаи гул

که عندلیب مرا نیست تاب خنده گل

зи бими рӯз ҷазо фориғанд тнгдлон

ز بیم روز جزا فارغند تنگدلان

Хазон ғунча нагирад ҳисоби хандаи гул

خزان غنچه نگیرد حساب خنده گل

Аннани давлати бедори доштами рӯзӣ

عنان دولت بیدار داشتم روزی

Ки буд шабнами ман дар рикоби хандаи гул

که بود شبنم من در رکاب خنده گل

Либоси нағмаи сароёни боғ фохта аст

لباس نغمه سرایان باغ فاخته است

Чаҳ барқ буд ки ҷуст аз саҳоби хандаи гул

چه برق بود که جست از سحاب خنده گل

Чу пистаи хандаи хушкӣ ба бӯстон монда аст

چو پسته خنده خشکی به بوستان مانده است

Збс ки ханда ӯ баради оби хандаи гул

زبس که خنده او برد آب خنده گل

Чунин ки дасту дил аз кори рафтаи булбул ро

چنین که دست و دل از کار رفته بلبل را

Магари насими кушояди ниқоби хандаи гул

مگر نسیم گشاید نقاب خنده گل

На дил ки ғунчаи пайкони занги баста буд

نه دل که غنچه پیکان زنگ بسته بود

Дилӣ ки об нагардад зи тоби хандаи гул

دلی که آب نگردد ز تاب خنده گل

Маро ки май рӯм аз даст бе насими баҳор

مرا که می روم از دست بی نسیم بهار

Куҷост ҳавсилаи интихоби хандаи гул

کجاست حوصله انتخاب خنده گل

Ба ҳайратам ки дили андалеб чун шабнам

به حیرتم که دل عندلیب چون شبنم

Чигуна об нашуд аз ҳиҷоби хандаи гул

چگونه آب نشد از حجاب خنده گل

Бурун наёмада аз байза дар қафас афтод

برون نیامده از بیضه در قفس افتاد

Накард булбули мо фатҳи боби хандаи гул

نکرد بلبل ما فتح باب خنده گل

Дўдл шуданд асирони гулистон то дод

دودل شدند اسیران گلستان تا داد

Лаб чу барги гул ӯ ҷавоби хандаи гул

لب چو برگ گل او جواب خنده گل

Бибин дротш сӯзанда хирмани гул ро

ببین درآتش سوزنده خرمن گل را

Магӯ хумор надорад шароби хандаи гул

مگو خمار ندارد شراب خنده گل

Ҳануз дидаи булбул ба хоби ғифлат буд

هنوز دیده بلبل به خواب غفلت بود

Ки гашти соиби масту хароби хандаи гул

که گشت صائب مست و خراب خنده گل