Чархаст ҳалқа дар дўлтсрои дил

چرخ است حلقه در دولتسرای دل

Аршаст пардаи ҳарами кибриёии дил

عرش است پرده حرم کبریای دل

Боон ки пой бар сари гардун ниҳода аст

باآن که پای بر سر گردون نهاده است

Брхок мекашад зи дарозии қабои дил

برخاک می کشد ز درازی قبای دل

Дили ро баи хусравони маҷозӣ чаҳ нисбат аст

دل رابه خسروان مجازی چه نسبت است

Дорад ба дасти лутфи ядуллоҳи ливои дил

دارد به دست لطف یدالله لوای دل

Чандон ки май рӯй ба ниҳоят наме расад

چندان که می روی به نهایت نمی رسد

Беинтиҳост олам бе ибтидои дил

بی انتهاست عالم بی ابتدای دل

Дили ончунон ки ҳаст агар ҷилва гар шавад

دل آنچنان که هست اگر جلوه گر شود

На атлас сипеҳр нагардад қабои дил

نه اطلس سپهر نگردد قبای دل

Бо нури офтоб ба анҷум чаҳ ҳоҷат аст

با نور آفتاب به انجم چه حاجت است

Бо халқ ошно нашавад ошнои дил

با خلق آشنا نشود آشنای دل

Дрзири осмони нафасаш танг ме шавад

درزیر آسمان نفسش تنگ می شود

Ҳаркас кашидааст нафас дар фазои дил

هرکس کشیده است نفس در فضای دل

Ҳаргиз намешавад сафари аҳли дили тамом

هرگز نمی شود سفر اهل دل تمام

Дар хоки ҳам ба гирд буд Осиёи дил

در خاک هم به گرد بود آسیای دل

Гиреҳгӣ ки зери пӯст ба хӯни ту ташна аст

گرگی که زیر پوست به خون تو تشنه است

Юсуф шавад зпртўи нуру сафои дил

یوسف شود زپرتو نور و صفای دل

Мо худ чаҳ зарраем ки на маҳмили сипеҳр

ما خود چه ذره ایم که نه محمل سپهر

Рақс алҷмл кунанд зи бонг дароӣ дил

رقص الجمل کنند ز بانگ درای دل

Даст аз китобхона Юнонён бишӯй

دست از کتابخانه یونانیان بشوی

Сад шаҳри ақли гирди сари рӯстои дил

صد شهر عقل گرد سر روستای دل

Худро агар гирифт ҷигари дор олам аст

خود را اگر گرفت جگر دار عالم است

Онро ки аз хироми ту лғзиди пои дил

آن را که از خرام تو لغزید پای دل

Соиб агар ба дидаи ҳиммат назар кунӣ

صائب اگر به دیده همت نظر کنی

Афтодааст қасри фалаки пеши пои дил

افتاده است قصر فلک پیش پای دل