То чанд кашами дарди сар аз раҳгузари дил

تا چند کشم درد سر از رهگذر دل

Кӯи ишқ ки фориғ шавам аз дардисари дил

کو عشق که فارغ شوم از دردسر دل

Бимаст ки чун шҳпр парвона бисӯзад

بیم است که چون شهپر پروانه بسوزد

На пардаи нилии зи фурӯғи гуҳари дил

نه پرده نیلی ز فروغ گهر دل

Ошуфтаи димоғони хабар аз хеш надоранд

آشفته‌دماغان خبر از خویش ندارند

Аз зулфи ҳамон ба ки напурсам хабари дил

از زلف همان به که نپرسم خبر دل

То дар ?назарети сбҳаҳу зуннор яке нест

تا در نظرت سبحه و زنار یکی نیست

Дарёб ки дорад раги хомии самари дил

دریاب که دارد رگ خامی ثمر دل

Ганҷ гуҳараст он ки тавон пай ба сараши барад

گنج گهرست آن که توان پی به سرش برد

Ҳар биҳдаҳи гардии набарди пай ба сари дил

هر بیهده‌گردی نبرد پی به سر دل

Шуд серумаи дарин водии сӯзони нафаси барқ

شد سرمه درین وادی سوزان نفس برق

эй роҳрави хоми Марв бар асари дил

ای راهرو خام مرو بر اثر دل

Сад марҳала аз каъба мақсӯд фитад давр

صد مرحله از کعبه مقصود فتد دور

Ҳаркас ки кунад рӯ ба қафо дар сафари дил

هرکس که کند رو به قفا در سفر دل

Бе рахнаи дили роҳ ба ҷинат натавон барад

بی‌رخنه دل راه به جنت نتوان برد

Дасти ману домони ту эй рахнагар дил

دست من و دامان تو ای رخنه‌گر دل

Чандон ки назар кор кунад бе хброннд

چندان که نظر کار کند بی‌خبرانند

эй длшдгон аз ки бипурсам хабари дил

ای دلشدگان از که بپرسم خبر دل

Гӯраст сарое ки дар ӯ нест чароғӣ

گورست سرایی که در او نیست چراغی

Ҳршби бабр аз оҳи чароғӣ ба сари дил

هرشب ببر از آه چراغی به سر دل

Хуршед ки равшангар заррот вуҷӯдаст

خورشید که روشنگر ذرات وجودست

Дарюза эксир кунад аз назари дил

دریوزه اکسیر کند از نظر دل

Соиби гуҳари дил агар аз парда барояд

صائب گهر دل اگر از پرده برآید

Дрнаҳи садаф чарх нагунҷад гуҳари дил

درنه صدف چرخ نگنجد گهر دل