Аз саркашӣ ва ноз надорад сари мо гул

از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل

Српиш фикандааст ба тақрйви ҳаёи гул

سرپیش فکنده است به تقریب حیا گل

Кӯи фурсати дилҷӯеи мурғони гирифтор

کو فرصت دلجویی مرغان گرفتار

Хорӣ натавонист баровард зи пои гул

خاری نتوانست برآورد ز پا گل

Икрнгӣ ишқаст ки аз хок барояд

یکرنگی عشق است که از خاک برآید

Бо ҷомаи хунин ба тариқи шуҳадои гул

با جامه خونین به طریق شهدا گل

Ғофил машав аз шабнами ин боғ ки чида аст

غافل مشو از شبنم این باغ که چیده است

Зон рўърқи шарм ба домон нашав қабои гул

زان روعرق شرم به دامان نشو قبا گل

Аз захм забонаст нишоти дили аФгор

از زخم زبان است نشاط دل افگار

Дар доман хошок кунад нашаву намои гул

در دامن خاشاک کند نشو و نما گل

Ҳасан аз назари пок муҳобо нанамояд

حسن از نظر پاک محابا ننماید

Аздидаҳ шабнам накунад шарму ҳаёи гул

ازدیده شبنم نکند شرم و حیا گل

Магушо ба шукри хандаи лаби хеш ки бошад

مگشا به شکر خنده لب خویش که باشد

Дрмртбаҳи ғунчагии ангушти намои гул

درمرتبه غنچگی انگشت نما گل

Чашм нигаронаст саропои зи шабнам

چشم نگران است سراپای ز شبنم

То зон рух гулранг кунад касби сафои гул

تا زان رخ گلرنگ کند کسب صفا گل

Рангини суханони дрсхн хеш ниҳодананд

رنگین سخنان درسخن خویش نهادنند

Аз накҳат худ нест ба ҳар ҳоли ҷудои гул

از نکهت خود نیست به هر حال جدا گل

Дилтангии ҷовид нигаҳбонӣ умраст

دلتنگی جاوید نگهبانی عمرست

Аз ханда худ рафт ба тороҷи фанои гул

از خنده خود رفت به تاراج فنا گل

Аз покӣ ишқаст ки дар пардаи шабҳо

از پاکی عشق است که در پرده شبها

Дар хоб равад маст ба зери пурмо гул

در خواب رود مست به زیر پرما گل

Бо неку бади халқ буд лутфи ту яксон

با نیک و بد خلق بود لطف تو یکسان

Хандад ба як ойин ба рухи шоҳу гадои гул

خندد به یک آیین به رخ شاه و گدا گل

Соиби зи нўоснҷии мо ғунча шуд он шӯх

صائب ز نواسنجی ما غنچه شد آن شوخ

Ҳар чанд ки хандон шавад аз боди сабои гул

هر چند که خندان شود از باد صبا گل