Мўбаҳ мӯ дорам ба хотири хати ҷононро тамом
موبهمو دارم به خاطر خط جانان را تمام
Ҳеҷ кас чун ман надорад ҳифзи қуръонро тамом
هیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام
Сафҳаи рухсори хубонро қумош дигараст
صفحه رخسار خوبان را قماش دیگرست
Дидаам чун шабнами авроқи гулистонро тамом
دیدهام چون شبنم اوراق گلستان را تمام
Нест ҷузи хуршеди тобони мумиёеи моҳ ро
نیست جز خورشید تابان مومیایی ماه را
Ишқ комил мекунад ноқиси айёронро тамом
عشق کامل میکند ناقصعیاران را تمام
Ҳасан меболад ба худ дар пардаи шарму ҳаё
حسن میبالد به خود در پرده شرم و حیا
Май намояди чоҳу зиндони моҳи канъонро тамом
مینماید چاه و زندان ماه کنعان را تمام
Бода бе пушти пеши бодаи хорон норас аст
باده بیپشت پیش بادهخواران نارس است
Кард хати пушти лаби он лаъли хандонро тамом
کرد خط پشت لب آن لعل خندان را تمام
Нест як дил дар ҷаҳон бе доғи олами сӯзи ишқ
نیست یک دل در جهان بیداغ عالمسوز عشق
Ҳаст дар зери нигини олами сулаймонро тамом
هست در زیر نگین عالم سلیمان را تمام
Нест мумкини ним бсмли ишқи бигузоради маро
نیست ممکن نیم بسمل عشق بگذارد مرا
намекунанд аҳли муруввати зуди эҳсонро тамом
میکنند اهل مروت زود احسان را تمام
Бозгаштӣ нест оташро ба шамъи ним сӯз
بازگشتی نیست آتش را به شمع نیمسوز
намекунад сӯзи муҳаббати нотамомонро тамом
میکند سوز محبت ناتمامان را تمام
Рафт дар дунёӣ бе ҳосили саросари умри ту
رفت در دنیای بیحاصل سراسر عمر تو
Рехтӣ дар шӯраи зори ин оби ҳайвонро тамом
ریختی در شوره زار این آب حیوان را تمام
намешавад аз соҳибони дили шикасти дили дуруст
میشود از صاحبان دل شکست دل درست
намекунад хуршеди соиби моҳи тобонро тамом
میکند خورشید صائب ماه تابان را تمام