Рӯзгорӣ шуд зи чашми эътибор афтода ам

روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌ام

Чун нигоҳи ошно аз чашми ёр афтода ам

چون نگاه آشنا از چشم یار افتاده‌ام

Дасти рағбат кас намесозад ба сӯии ман дароз

دست رغبت کس نمی‌سازد به سوی من دراز

Чун гули пажмурда бар рӯй мазор афтода ам

چون گل پژمرده بر روی مزار افتاده‌ام

Ихтиёрам нест чун гирдоб бар саргаштагӣ

اختیارم نیست چون گرداب بر سرگشتگی

Набзи мавҷам дар тапидан беқарор афтода ам

نبض موجم در تپیدن بی‌قرار افتاده‌ام

Уқдае ҳаргиз накардам боз аз кор касе

عقده‌ای هرگز نکردم باز از کار کسی

Дар чамани бекор чун дасти чанор афтода ам

در چمن بیکار چون دست چنار افتاده‌ام

Нестам як чашм зад эмини зи осеби шикаст

نیستم یک چشم زد ایمن ز آسیب شکست

Гўиё ойӣнаам дар Зангбор афтода ам

گوییا آیینه‌ام در زنگبار افتاده‌ام

Ҳамчуи гавҳаргар дилам аз санг гардад давр нест

همچو گوهر گر دلم از سنگ گردد دور نیست

Давр аз мижгони абри навбаҳор афтода ам

دور از مژگان ابر نوبهار افتاده‌ام

Ман ки соиби кори як рӯ кардаам бо коинот

من که صائب کار یک‌رو کرده‌ام با کاینات

Дар миёни мардуми олам чаҳ кор афтода ам

در میان مردم عالم چه کار افتاده‌ام

Хониш
ғзл шморҳ 97 — прӣ соткнӣ ъндлӣб