Дар намӯд нақшҳо беихтиёр афтода ам

در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌ام

Муҳраи мумам ба дасти рӯзгор афтода ам

مهره مومم به دست روزگار افتاده‌ام

зи инқилоби чарх май ларзам ба об рӯй хеш

ز انقلاب چرخ می‌لرزم به آب روی خویش

Ҷоми лабрезам ба дасти раъшаи дор афтода ам

جام لبریزم به دست رعشه‌دار افتاده‌ام

Нест дастӣ бар Аннани умр печидани маро

نیست دستی بر عنان عمر پیچیدن مرا

Сояи сарвам ба рӯй ҷӯйбор афтода ам

سایه سروم به روی جویبار افتاده‌ام

Чун нагардад доғи ҳасрати фалс бар андоми ман

چون نگردد داغ حسرت فلس بر اندام من

Аз муҳӣти бекарон дар чашмасор афтода ам

از محیط بیکران در چشمه‌سار افتاده‌ام

Дидаам дар нуқтаи оғози анҷоми фано

دیده‌ام در نقطه آغاز انجام فنا

Чун шарар дар ҷон фишонӣ беқарор афтода ам

چون شرر در جان‌فشانی بی‌قرار افتاده‌ام

Ҳарки бардорад маро аз хок андозад ба хок

هرکه بردارد مرا از خاک اندازد به خاک

Миваи хомам ба санг аз шохсор афтода ам

میوه خامم به سنگ از شاخسار افتاده‌ام

Бар лаби бом хатар натавон ба хоб амн рафт

بر لب بام خطر نتوان به خواب امن رفت

Дар биҳиштам то зи авҷи эътибор афтода ам

در بهشتم تا ز اوج اعتبار افتاده‌ام

Дасти мавҷ аз захми дандони гуҳари нилӣ шуда аст

دست موج از زخم دندان گهر نیلی شده است

То ман аз дарёӣ ҳастӣ барканор афтода ам

تا من از دریای هستی برکنار افتاده‌ام

Ҳеҷ каси ҳақи намак чун ман намедорад нигоҳ

هیچ کس حق نمک چون من نمی‌دارد نگاه

Додаам ҳосил агар дар шӯраи зор афтода ам

داده‌ام حاصل اگر در شوره‌زار افتاده‌ام

Хандаи гул дар рикоби чашми хўнбор ман аст

خنده گل در رکاب چشم خونبار من است

Гиряи рӯ ҳарчанд чун абри баҳор афтода ам

گریه‌رو هرچند چون ابر بهار افتاده‌ام

Торў пуд ҳастӣ ман ҷома фонӯс нест

تارو پود هستی من جامه فانوس نیست

Ман ҳамон наварам ки беруни зини ҳисор афтода ам

من همان نورم که بیرون زین حصار افتاده‌ام

Хорӣ ва бе қадре гавҳари гуноҳ ҷавҳарӣ аст

خواری و بی‌قدری گوهر گناه جوهری است

Нест ҷурми ман агар дар раҳгузор афтода ам

نیست جرم من اگر در رهگذار افتاده‌ام

Нест ғайр аз содаи лавҳии хати покӣ дар ҷаҳон

نیست غیر از ساده‌لوحی خط پاکی در جهان

Ман чу Тифлон дар паии нақш ванигор афтода ам

من چو طفلان در پی نقش و نگار افتاده‌ام

Нест соиб бе саранҷомии марои монеъи зи ишқ

نیست صائب بی‌سرانجامی مرا مانع ز عشق

Гарчи бад наҚишм вале ошиқи қимор афтода ам

گرچه بد نقشم ولی عاشق قمار افتاده‌ام

Хониш
ғзл шморҳ 98 — прӣ соткнӣ ъндлӣб