То шудааст аз дурбинии оқибати байн дида ам

تا شده است از دوربینی عاقبت‌بین دیده‌ام

Дар тарозуии қиёмати хешро санҷида ам

در ترازوی قیامت خویش را سنجیده‌ام

Миннати дасти навозиш май кашам аз дасти рад

منت دست نوازش می‌کشم از دست رد

Аз қабули халқ аз бас бетамизӣ дида ам

از قبول خلق از بس بی‌تمیزی دیده‌ام

Кӣ назари бандам ба саҳро мекунад чашми ғизол

کی نظر بندم به صحرا می‌کند چشم غزال

Ин навозишҳо ки ман аз санги Тифлон дида ам

این نوازش‌ها که من از سنگ طفلان دیده‌ام

намекунад дар пеши по дидани нигоҳами кӯтаҳӣ

می‌کند در پیش پا دیدن نگاهم کوتهی

Бас ки аз шарми ғаддор ӯ назар дуздида ам

بس که از شرم غدار او نظر دزدیده‌ام

Бӯда завқи пораи гардидани гиребони гири ман

بوده ذوق پاره گردیدن گریبان‌گیر من

Ҷомае чун каъба дар солӣ агар пӯшида ам

جامه‌ای چون کعبه در سالی اگر پوشیده‌ام

Бар замин ноед зи шодии пои ман чун гирдбод

بر زمین ناید ز شادی پای من چون گردباد

То хас ва хошок ҳастиро ба ҳам печида ам

تا خس و خاشاک هستی را به هم پیچیده‌ام

Зинҳор аз комҷўиии дасти худ кӯтоҳи дор

زینهار از کامجویی دست خود کوتاه دار

Каз гули ночидаи ман сад домани гул чида ам

کز گل ناچیده من صد دامن گل چیده‌ام

Кардаам аз баҳри коҳиши хешро гирдоварӣ

کرده‌ام از بهر کاهش خویش را گردآوری

Чун маи нави зи илтифоти меҳр агар болида ам

چون مه نو ز التفات مهر اگر بالیده‌ام

Мади эҳсон май шуморами печу тоби мор ро

مد احسان می‌شمارم پیچ و تاب مار را

Чини абрӯе ки ман аз аҳли давлат дида ам

چین ابرویی که من از اهل دولت دیده‌ام

Ояи раҳмати шуморами сабзаи зангор ро

آیهٔ رحمت شمارم سبزهٔ زنگار را

Аз ҷаҳони нодӣданӣ аз бас ки соиб дида ам

از جهان نادیدنی از بس که صائب دیده‌ام