То назар аз оризи гули фом ӯ пӯшида ам

تا نظر از عارض گل‌فام او پوشیده‌ام

Хор дар чашмам агар рӯй фароғат дида ам

خار در چشمم اگر روی فراغت دیده‌ام

Дар ба ҳам печидани зулфи дарозаши оҷизам

در به هم پیچیدن زلف درازش عاجزم

Ман ки тӯмори ду оламро ба ҳам печида ам

من که طومار دو عالم را به هم پیچیده‌ام

Солҳо дар пардаи дили хӯни худро хӯрда ам

سال‌ها در پردهٔ دل خون خود را خورده‌ام

То дарин гулзор чун гули як даҳан хандида ам

تا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده‌ام

Ман ки шамъи маҳфили қурбами дарин ваҳшати саро

من که شمع محفل قُربم درین وحشت‌سرا

Кофарамгар пеши пои хештанро дида ам

کافرم گر پیش پای خویشتن را دیده‌ام

Дар даҳони оташи сӯзон ба ҷуръат май рӯм

در دهان آتش سوزان به جرات می‌روم

Ҷомаи фатҳии зи нақши бӯрё пӯшида ам

جامهٔ فتحی ز نقش بوریا پوشیده‌ام

Бод май санҷам кунуну шукр толеъ ме кунам

باد می‌سنجم کنون و شُکر طالع می‌کنم

Дар тарозуе ки гавҳарборҳо санҷида ам

در ترازویی که گوهربارها سنجیده‌ام

наме тавон чун оби хондан аз баёзи чашми ман

می‌توان چون آب خواندن از بیاض چشم من

Нома ӯро зи бас бар чашм тар молидаа ам

نامهٔ او را ز بس بر چشم تر مالیده‌ام

Кӯҳ дар доман нагунҷад дар фазои ломакон

کوه در دامن نگنجد در فضای لامکان

Зери гардун ҳайратӣ дорам ки чун гунҷида ам

زیر گردون حیرتی دارم که چون گُنجیده‌ام

Ҷабҳаи ман ғӯта дар гирди кудурат хӯрда аст

جبههٔ من غوطه در گرد کدورت خورده است

Ғайри пиндорад ки сандал бар ҷабин молидаа ам

غیر پندارد که صندل بر جبین مالیده‌ام

Дар биёбони талаб дар аввалин гомам ҳануз

در بیابان طلب در اولین گامم هنوز

Ман ки чун хуршед бар гирд ҷаҳон гардӣда ам

من که چون خورشید بر گرد جهان گردیده‌ام

Кӣ парешон мекунад хоби аҷали соиби маро

کی پریشان می‌کند خواب اجل صائب مرا

Ман ки дар бедории ин хоби парешон дида ам

من که در بیداری این خواب پریشان دیده‌ام