Оби ҳайвони ман ниҳон дар зулмати шаб дида ам

آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده ام

Нури бедории ҳамин дар чашми кавкаб дида ам

نور بیداری همین در چشم کوکب دیده ام

Гар бигӯям хоби ширини талх бар мардум шавад

گر بگویم خواب شیرین تلخ بر مردم شود

Он қадри файзӣ ки ман дар пардаи шаб дида ам

آنقدر فیضی که من در پرده شب دیده ام

Лаб ки ақд ӯст дар афвоҳи мардуми сӣ ва ду

لب که عقد اوست در افواه مردم سی و دو

Дар даруни ҳуққааш сӣ вдўи кавкаб дида ам

در درون حقه اش سی ودو کوکب دیده ام

Ман ки натавонам сифедӣ аз сиёҳӣ фарқ кард

من که نتوانم سفیدی از سیاهی فرق کرد

Шишаи гардуни пар аз ҷаҳли мураккаб дида ам

شیشه گردون پر از جهل مرکب دیده ام

Дар гиреҳ чизе надоранд ин ҳўснокони пуч

در گره چیزی ندارند این هوسناکان پوچ

Риштаи умедҳоро риштаи таб дида ам

رشته امیدها را رشته تب دیده ام

Пои лғзи сад ҳазорон ошиқи лаб ташна аст

پای لغز صد هزاران عاشق لب تشنه است

Чоҳи симинӣ ки ман дар себи ғабғаб дида ам

چاه سیمینی که من در سیب غبغب دیده ام

Ҷумлаи аФоқи ҷаҳони роқтъ бо сар карда ам

جمله افاق جهان راقطع با سر کرده ام

То чу моҳ аз меҳри ҷоми худ лаболаб дида ам

تا چو ماه از مهر جام خود لبالب دیده ام

Мҳртобон чун чароғ рӯз бошад пеш ӯ

مهرتابان چون چراغ روز باشد پیش او

Офтобиро ки ман дар пардаи шаб дида ам

آفتابی را که من در پرده شب دیده ام

Ҷои орому қарор аз кӯтаҳандишон шуда аст

جای آرام و قرار از کوته اندیشان شده است

Варна ман рӯй заминро пушти мураккаб дида ам

ورنه من روی زمین را پشت مرکب دیده ام

Чун ба талхии нгзронми рӯзгори хеш ро

چون به تلخی نگذرانم روزگار خویش را

Ман ки нӯши халқро дар неши ақраб дида ам

من که نوش خلق را در نیش عقرب دیده ام

Ба ки меҳри хомшӣ бар лаби занами изҳор ро

به که مهر خامشی بر لب زنم اظهار را

Ман ки соиби қатли худ дар арзи матлаб дида ам

من که صائب قتل خود در عرض مطلب دیده ام