Солҳо гирди замин чун осмон гардӣда ам

سالها گرد زمین چون آسمان گردیده ام

То чунин софии дилу равшан равон гардӣда ам

تا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام

Сабз гардӣдааст чун тӯтии прўболми зи заҳр

سبز گردیده است چون طوطی پروبالم ز زهر

То дарин ибрати сарои ширин забон гардӣда ам

تا درین عبرت سرا شیرین زبان گردیده ام

Устихонамро ҳумои тъўиз бозу ме кунад

استخوانم را هما تعویذ بازو می کند

То нишони тири он абрӯ камон гардӣда ам

تا نشان تیر آن ابرو کمان گردیده ام

Ҳар гулии доғӣ ва ҳар хории забони шиква Эй аст

هر گلی داغی و هر خاری زبان شکوه ای است

Гирди ин гулзор чун об равон гардӣда ам

گرد این گلزار چون آب روان گردیده ام

Зиндагӣ дар чори девори аносир чун кунам

زندگی در چار دیوار عناصر چون کنم

Ман ки дар домони дашт ломакон гардӣда ам

من که در دامان دشت لامکان گردیده ام

Сояи ман гарчи мебахшад саодати халқ ро

سایه من گرچه می بخشد سعادت خلق را

Аз ҷаҳони қонеъ ба муштӣ устихон гардӣда ам

از جهان قانع به مشتی استخوان گردیده ام

Нест обии ғайри оби теғ бо ман созгор

نیست آبی غیر آب تیغ با من سازگار

Ман ки аз захми намоён гулистон гардӣда ам

من که از زخم نمایان گلستان گردیده ام

Зарраам аммо зи файзи доғи ъолмсўзи ишқ

ذره ام اما ز فیض داغ عالمسوز عشق

Равшании бахши замин ва осмон гардӣда ам

روشنی بخش زمین و آسمان گردیده ام

Бе димоғии соиб аз олами маро бегона кард

بی دماغی صائب از عالم مرا بیگانه کرد

Бо ки созами ман ки аз худ дилгарон гардӣда ам

با که سازم من که از خود دلگران گردیده ام