Чашми сӯзан хира гардад аз сафоӣ хирқа ам

چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه ام

Бахта чун анҷум шавад гум дар зёӣ хирқа ам

بخته چون انجم شود گم در ضیای خرقه ام

Бахтаро бар хирқаи ман чун сапанд ором нест

بخته را بر خرقه من چون سپند آرام نیست

Коротш мекунад нўрўи зёӣ хирқа ам

کارآتش می کند نورو ضیای خرقه ام

Устихон дар пайкараш чун моҳ нўзрин шавад

استخوان در پیکرش چون ماه نوزرین شود

Соя бар ҳар кас ки андозад эй хирқа ам

سایه بر هر کس که اندازد همای خرقه ام

Чун либоси ғунча танагӣ мекунад брбўии гул

چون لباس غنچه تنگی می کند بربوی گل

Осмони нилгун бар кибриёӣ хирқа ам

آسمان نیلگون بر کبریای خرقه ام

Гарчи умрӣ шуд ки азўҷду самоъ афтода ам

گرچه عمری شد که ازوجد و سماع افتاده ام

намерибоед кӯҳро аз ҷои ҳавоӣ хирқа ам

می رباید کوه را از جا هوای خرقه ام

Сайр дарё мекунад дар хонаи танги ҳубоб

سیر دریا می کند در خانه تنگ حباب

Он ки пиндорад ки ман дртнгноӣ хирқа ам

آن که پندارد که من درتنگنای خرقه ام

Гавҳар бе қиматами марги садафи ид ман аст

گوهر بی قیمتم مرگ صدف عید من است

Кӣ дигаргун мешавад ранг аз фаноӣ хирқа ам

کی دگرگون می شود رنگ از فنای خرقه ام

Чок дар пероҳани расвоӣ худ ме занад

چاک در پیراهن رسوایی خود می زند

Он ки афтодааст чун саг дар қафоӣ хирқа ам

آن که افتاده است چون سگ در قفای خرقه ام

Нест касбии фақри ман чун хирқаи пӯшон дигар

نیست کسبی فقر من چون خرقه پوشان دگر

Нофаи машками зи тифлии ошноӣ хирқа ам

نافه مشکم ز طفلی آشنای خرقه ام

Хирқаи пӯш аз шох чун гули сар бурун оварда ам

خرقه پوش از شاخ چون گل سر برون آورده ام

Нест ранги орият бар пораҳои хирқа ам

نیست رنگ عاریت بر پاره های خرقه ام

Бас ки гардидам ба гирди хеши соиб чун фалак

بس که گردیدم به گرد خویش صائب چون فلک

Донаи дил нарм шуд дар Осиё хирқа ам

دانه دل نرم شد در آسیای خرقه ام