Шуд гули сад барги хор аз ашки хуш прголаҳ ам

شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله ام

Сабзаи хобида дар гулшан намонад аз нола ам

سبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام

Гардад аз саргаштагии даврони айши ман тамом

گردد از سرگشتگی دوران عیش من تمام

Дар бисоти офариниши шуъла ҷувола ам

در بساط آفرینش شعله جواله ام

Шуд ғуборами серумаи чашми ғизолон ва ҳануз

شد غبارم سرمه چشم غزالان و هنوز

Чашми Лайлӣ бар намедорад сроз дунбола ам

چشم لیلی بر نمی دارد سراز دنباله ام

Як сари нохуни зи хори ин чамани мамнӯни ним

یک سر ناخن ز خار این چمن ممنون نیم

Тозаи рӯ аз хӯни худ доим чу доғ лола ам

تازه رو از خون خود دایم چو داغ لاله ام

Бо сбкрўҳони гаронӣ кардан аз инсоф нест

با سبکروحان گرانی کردن از انصاف نیست

Ҷилва шабнам кунад бар чеҳраи гул жола ам

جلوه شبنم کند بر چهره گل ژاله ام

Гавҳари серобро айни алкмолӣ лозим аст

گوهر سیراب را عین الکمالی لازم است

Нест аз сӯзи ҷигари баргарди лаб тбхолаҳ ам

نیست از سوز جگر برگرد لب تبخاله ام

Гарчи доим дар канорам буд он моҳи тамом

گرچه دایم در کنارم بود آن ماه تمام

Рафт дар хамёзаи оғӯши умр ҳола ам

رفت در خمیازه آغوش عمر هاله ام

Дар гулистонӣ ки ман соиб нўоснҷӣ кунам

در گلستانی که من صائب نواسنجی کنم

Гӯши гул чун лола гардад доғдор аз нола ам

گوش گل چون لاله گردد داغدار از ناله ام