Бас ки бошад шикваҳои оташин дар нома ам

بس که باشد شکوه های آتشین در نامه ام

Дӯд бар май орад аз боли самандар нома ам

دود بر می آرد از بال سمندر نامه ام

Пеши азингар буд муҳтоҷи кабӯтар нома ам

پیش ازین گر بود محتاج کبوتر نامه ام

намекунад аз шавқ акнӯн кори шҳпр нома ам

می کند از شوق اکنون کار شهپر نامه ام

Гарчи аз хомӣ сияҳ гардӣда яксар нома ам

گرچه از خامی سیه گردیده یکسر نامه ام

намекунад дар баҳри раҳмати кори анбар нома ам

می کند در بحر رحمت کار عنبر نامه ام

Доғи хуршеди қиёмат дар сиёҳӣ гум шавад

داغ خورشید قیامت در سیاهی گم شود

Чун кушояди бол дар саҳрои маҳшар нома ам

چون گشاید بال در صحرای محشر نامه ام

Ҳамчунон аз содаи лавҳӣ май занами нақшии броб

همچنان از ساده لوحی می زنم نقشی برآب

намешавад ҳарчанд маҳв аз дидатар нома ам

می شود هرچند محو از دیده تر نامه ام

Чун чароғи зери доман аз ҳадиси оташин

چون چراغ زیر دامن از حدیث آتشین

Медурахшад аз таҳи боли кабӯтар нома ам

میدرخشد از ته بال کبوتر نامه ام

Аз ҷавоби талх чун тирӣ ки бар гардад зи санг

از جواب تلخ چون تیری که بر گردد ز سنگ

Боз мегардад ба ман азкўии дилбар нома ам

باز میگردد به من ازکوی دلبر نامه ام

Ҳар киро қосид кунам аз гарми рафторони шавқ

هر که را قاصد کنم از گرم رفتاران شوق

Аз гиребони афканди берун чу ахгар нома ам

از گریبان افکند بیرون چو اخگر نامه ام

Роз бо ҳар содаи лавҳӣ дар миён натавон ниҳод

راز با هر ساده لوحی در میان نتوان نهاد

Нест чун парвонаи мағрури ҷузи пар нома ам

نیست چون پروانه مغرور جز پر نامه ام

Ёди айёмӣ ки аз шавқи баланди иқбол буд

یاد ایامی که از شوق بلند اقبال بود

Тир рӯй таркиши боли кабӯтар нома ам

تیر روی ترکش بال کبوتر نامه ام

Илтимос қатл кардам з интизорам ме кашад

التماس قتل کردم ز انتظارم می کشد

Оҳ агар май баради мазмун дигар дар нома ам

آه اگر می بود مضمون دگر در نامه ام

Нофа май резад ба хок аз сояи мурғи нома бар

نافه می ریزد به خاک از سایه مرغ نامه بر

То зи васфи кокул ӯ шуд мънбр нома ам

تا ز وصف کاکل او شد معنبر نامه ام

Дарзамони ҳасани ъолмсўз ӯ биқдр шуд

درزمان حسن عالمسوز او بیقدر شد

Варна мезад шамъ чун парвона бар сар нома ам

ورنه می زد شمع چون پروانه بر سر نامه ام

Гуфтам он ноошнооз нома гардад ошно

گفتم آن ناآشنااز نامه گردد آشنا

Парда бегонагӣ шуд оқибат ҳрномаҳ ам

پرده بیگانگی شد عاقبت هرنامه ام

Аз мурувват нест хӯн кардани дили аҳбоб ро

از مروت نیست خون کردن دل احباب را

Варна дорад шикваҳо дар синаи мзмр нома ам

ورنه دارد شکوه ها در سینه مضمر نامه ام

Май барам худ номаи худро ва май сӯзами зиришк

می برم خود نامه خود را و می سوزم زرشک

Оҳ агар май буд муҳтоҷи кабӯтар нома ам

آه اگر می بود محتاج کبوتر نامه ام

Гарчи медонам ҷавобаш нест соиби ғайри ҷанг

گرچه می دانم جوابش نیست صائب غیر جنگ

Май расонад ҳамчунон худро ба дилбар нома ам

می رساند همچنان خود را به دلبر نامه ام