Бас ки аз нодӣданӣ дорад ғубор ойӣна ам

بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه ام

Май шуморади занги кулуфтро баҳор ойӣна ам

می شمارد زنگ کلفت را بهار آیینه ام

Аз саводи нома аъмол мебахшад хабар

از سواد نامه اعمال می بخشد خبر

Бас ки аз трдомнӣ гардӣда тор ойӣна ам

بس که از تردامنی گردیده تار آیینه ام

Бе тааммули синаи пеш май созами сипар

بی تامل سینه پیش می سازم سپر

То зи акс халқ шуд сӯратнигор ойӣна ам

تا ز عکس خلق شد صورت نگار آیینه ام

Аз ҳавои гирами ғубори кулуфти взнги малол

از هوا گیرم غبار کلفت وزنگ ملال

То шудааст аз сахти рӯйони сангсор ойӣна ам

تا شده است از سخت رویان سنگسار آیینه ام

намезанад аз сахти ҷонии ин замони паҳлу ба санг

می زند از سخت جانی این زمان پهلو به سنگ

Дошт аз нозкдлигар шиша бороиинаҳ ам

داشت از نازکدلی گر شیشه بارآیینه ام

Ҷои худ май боядаш дидан чу қоруни зирхок

جای خود می بایدش دیدن چو قارون زیرخاک

Он ки мехоҳад ки созад беғубор ойӣна ам

آن که می خواهد که سازد بی غبار آیینه ام

Гар зи раҳи зери қабои пӯшад чу ҷавҳар давр нест

گر ز ره زیر قبا پوشد چو جوهر دور نیست

Нест амн аз чашми захми рӯзгор ойӣна ам

نیست امن از چشم زخم روزگار آیینه ام

Кард бар лаби ташнаи дидор бе хоҳиши сиблат

کرد بر لب تشنه دیدار بی خواهش سبیل

Аб хушкӣ доштгар дар ҷӯйбор ойӣна ам

اب خشکی داشت گر در جویبار آیینه ام

Дидааш ҳайрони нақш пойдор дигараст

دیده اش حیران نقش پایدار دیگرست

Дил наме бандад ба ҳар нақши внгор ойӣна ам

دل نمی بندد به هر نقش ونگار آیینه ام

Хиҷлат рӯй замини соиби зи мардум май кашам

خجلت روی زمین صائب ز مردم می کشم

Кард то бе пардаи гӯйиро шиор ойӣна ам

کرد تا بی پرده گویی را شعار آیینه ام