Шуд ҷаҳони пари нур то дилро мусаффои сохтам

شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم

Хоки Юсуф зор шуд то синаро пардохтам

خاک یوسف زار شد تا سینه را پرداختم

То шудам овора аз дороломони нестӣ

تا شدم آواره از دارالامان نیستی

Теғ мезад мавҷи гардан ҳркҷо афрохтам

تیغ می زد موج گردن هرکجا افراختم

Чун тавонам даври гардонро ба як дидани шинохт

چون توانم دور گردان را به یک دیدن شناخت

Ман ки бо ин қурби худро солҳо нашнохтам

من که با این قرب خود را سالها نشناختم

Серума шуд дар устихонами мағз аз дӯди чароғ

سرمه شد در استخوانم مغز از دود چراغ

То ду чашми серумаи соишро сухангӯи сохтам

تا دو چشم سرمه سایش را سخنگو ساختم

Гӯши сангини санги дандон маломат бӯда аст

گوش سنگین سنگ دندان ملامت بوده است

Рахнаи ғам баста шуд то гӯшро кари сохтам

رخنه غم بسته شد تا گوش را کر ساختم

Гардани афрозии серумро дошт доими брснон

گردن افرازی سرم را داشت دایم برسنان

Бднёмди пеши ман то сар ба пеши андохтам

بدنیامد پیش من تا سر به پیش انداختم

Аз бисоти хоки нақшии дилнишин ман нашуд

از بساط خاک نقشی دلنشین من نشد

Ҷузи ҳамон нақшӣ ки худро бе тааммули бохатм

جز همان نقشی که خود را بی تامل باختم

Нест аз сайли ҳаводис бар дилами соиби ғубор

نیست از سیل حوادث بر دلم صائب غبار

Ман ки аз рӯй замин бо гӯшаи дили сохтам

من که از روی زمین با گوشه دل ساختم