Гуфтугӯии ишқро ман дар миёни андохтам

گفتگوی عشق را من در میان انداختم

Тарҳи ҷавҳари ман ба шамшери забони андохтам

طرح جوهر من به شمشیر زبان انداختم

Номӣ аз шӯри муҳаббат бар забонҳо монда буд

نامی از شور محبت بر زبانها مانده بود

Ин намаки ман дар хамири хокёни андохтам

این نمک من در خمیر خاکیان انداختم

Дошт брдўрҳдФи ҷавлони хаданги аҳли фикр

داشت بردورهدف جولان خدنگ اهل فکر

Ин парешони сайрро ман бар нишони андохтам

این پریشان سیر را من بر نشان انداختم

Рӯй дарёии суханро хорўхс пӯшида дошт

روی دریای سخن را خاروخس پوشیده داشت

Ин хасу хошокро ман бркрони андохтам

این خس و خاشاک را من برکران انداختم

Чархи коҳи куҳна Эй медод пеш аз ман ба бод

چرخ کاه کهنه ای می داد پیش از من به باد

Донаи ман дар Осиёи осмони андохтам

دانه من در آسیای آسمان انداختم

Ман зи лавҳи хоки шастами абҷади ишқи муҷоз

من ز لوح خاک شستم ابجد عشق مجاز

Шӯриши ишқи ҳақиқӣ дар ҷаҳони андохтам

شورش عشق حقیقی در جهان انداختم

Ҷилваи Юсуф ниФкндаҳаст дар бозори Миср

جلوه یوسف نیفکنده است در بازار مصر

Аз сухани шурӣ ки дар Исфаҳони андохтам

از سخن شوری که در اصفهان انداختم