Зон лаби ҷони бахш бо хати мънбри сохтам

زان لب جان بخش با خط معنبر ساختم

Ман ба зулмати зи оби ҳайвон чун Сикандари сохтам

من به ظلمت ز آب حیوان چون سکندر ساختم

Дар муҳӣти ишқ ғаввосӣ намеомад зи ман

در محیط عشق غواصی نمی آمد ز من

Бо каф бемағз азон дарёии гавҳари сохтам

با کف بی مغز ازان دریای گوهر ساختم

Бозшд аз шаш ҷиҳат бар рӯй ман ҳар дар ки буд

بازشد از شش جهت بر روی من هر در که بود

То азин дарҳои беҳосил ба як дар сохтам

تا ازین درهای بی حاصل به یک در ساختم

Ҳамчунон чун авди хомам дар муҳаббат гарчи ман

همچنان چون عود خامم در محبت گرچه من

Синаро аз оҳи отшбози миҷмари сохтам

سینه را از آه آتشباز مجمر ساختم

Ман ки дарё дар намеомад ба чашми ҳамтем

من که دریا در نمی آمد به چشم همتم

Оқибат бо қатраи обӣ чу гавҳари сохтам

عاقبت با قطره آبی چو گوهر ساختم

намешуморанд аҳли дард аз биғмонм гарчи ман

می شمارند اهل درد از بیغمانم گرچه من

Доғи худро хуши намак аз шўрмҳшри сохтам

داغ خود را خوش نمک از شورمحشر ساختم

Май кашами хиҷлати збиноёни зи кӯтаҳи дидагӣ

می کشم خجلت زبینایان ز کوته دیدگی

То туро бо офтобу маи баробари сохтам

تا ترا با آفتاب و مه برابر ساختم

Ҳосилии ҷузи санги Тифлон дар барӯмандӣ набӯд

حاصلی جز سنگ طفلان در برومندی نبود

Ман ба барг аз гулшани эҷод аз бар сохтам

من به برگ از گلشن ایجاد از بر ساختم

Офтоби мағфират май хости майдони васеъ

آفتاب مغفرت می خواست میدان وسیع

Домани худро ба ҷои дидаи ман трсохтм

دامن خود را به جای دیده من ترساختم

Шавқи ман аз номаи пардозӣ ба дидораш фузуд

شوق من از نامه پردازی به دیدارش فزود

Чашми худро ҳалқаи пои кабӯтари сохтам

چشم خود را حلقه پای کبوتر ساختم

Ҳар сар бе мағзи дархуради кулоҳ фақр нест

هر سر بی مغز درخورد کلاه فقر نیست

Ман зношоистгӣ бо афсари зари сохтам

من زناشایستگی با افسر زر ساختم

Шиша хушкаст дар комами шароби лаъли фом

شیشه خشک است در کامم شراب لعل فام

То ба хӯни дили даҳони хеши ротрсохтм

تا به خون دل دهان خویش راترساختم

Чеҳраи заррини зи чашми захми соиб эмин аст

چهره زرین ز چشم زخم صائب ایمن است

Аз зрўсими ҷаҳон борӯй чун зрсохтм

از زروسیم جهان باروی چون زرساختم