Аз фурӯғи ҳасани гули дрошён май сӯхтам

از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم

Моҳи гарми ҷилва ва ман даракатон май сӯхтам

ماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم

Дар хазони дасту дилии кӯи таксӣ корӣ кунад

در خزان دست و دلی کو تاکسی کاری کند

Кош дар ҷӯши баҳорони ошён май сӯхтам

کاش در جوش بهاران آشیان می سوختم

Нола бепардаро дар хилват ӯ роҳ нест

ناله بی پرده را در خلوت او راه نیست

Варна ин на пардаро аз як фиғон май сӯхтам

ورنه این نه پرده را از یک فغان می سوختم

Дар серуми тобўди шӯри ишқ чун Тифлони шӯх

در سرم تابود شور عشق چون طفلان شوخ

Мураккабам май буд агар зании Аннан май сӯхтам

مرکبم می بود اگر زنی عنان می سوختم

Гар намешуд меҳри лаби шарми ҳузури булбулон

گر نمی شد مهر لب شرم حضور بلبلان

Пунба дар гӯши гарони боғбон май сӯхтам

پنبه در گوش گران باغبان می سوختم

Доғи ман осон нашуд сари ҳалқаи арбоби дард

داغ من آسان نشد سر حلقه ارباب درد

Умрҳо дар зери деги ин устихон май сӯхтам

عمرها در زیر دیگ این استخوان می سوختم

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мегуяд Масеҳ

این جواب آن غزل صائب که می گوید مسیح

Шамъ шуд хомӯш аммо ман ҳамон май сӯхтам

شمع شد خاموش اما من همان می سوختم