Аз ҳавоитар бар афрӯзади чароғи ъшртм

از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتم

Риштаи борон буд шерозаи ҷамъиятам

رشته باران بود شیرازه جمعیتم

Нест ҷуз меҳр хамӯшӣ ҳалқае бар дар маро

نیست جز مهر خموشی حلقه ای بر در مرا

намехӯрд бар якдигар аз чашми гўёхлўтм

می خورد بر یکدیگر از چشم گویاخلوتم

Аз камол бе димоғии суҳбати арбоби ҳол

از کمال بی دماغی صحبت ارباب حال

Хона занбӯр меояд ба чашми ваҳшатам

خانه زنبور می آید به چشم وحشتم

Талх дорад айш бар кунҷи даҳони глрхон

تلخ دارد عیش بر کنج دهان گلرخان

Аз шукри ширинӣ бисёр кунҷи ъзлтм

از شکر شیرینی بسیار کنج عزلتم

Обрӯии ман чу гавҳари сар ба меҳр иззат аст

آبروی من چو گوهر سر به مهر عزت است

Рӯза аз ҳарф тамаъ дорад забони ҳоҷатам

روزه از حرف طمع دارد زبان حاجتم

Мастӣу девонагӣ май резад аз рафтори ман

مستی و دیوانگی می ریزد از رفتار من

Нақши пои ратл гарон мегардад аз кайфиятам

نقش پا رطل گران می گردد از کیفیتم

Аз тамошои шикор ҷирга дорад бе ниёз

از تماشای شکار جرگه دارد بی نیاز

Шодии ҷамъияти дил дар каманди ваҳдатам

شادی جمعیت دل در کمند وحدتم

Май гузорам гарчи чун хуршеди паҳлу бар замин

می گذارم گرچه چون خورشید پهلو بر زمین

Осмонро доғ дорад аз баландии ҳамтем

آسمان را داغ دارد از بلندی همتم

Ҳарфи ҳақро брзбон меоварадам мнсўрўор

حرف حق را برزبان می آوردم منصوروار

Теғ май молади забон бар хоки пеши ҷуръатам

تیغ می مالد زبان بر خاک پیش جراتم

Бо ҳама беҳосилӣ дорам дили озода Эй

با همه بی حاصلی دارم دل آزاده ای

Брнёид аз бағал чун сурӯдаст ҳоҷатам

برنیاید از بغل چون سرودست حاجتم

Ҳамчуи анқои саъии дргмномӣ худ ме кунам

همچو عنقا سعی درگمنامی خود می کنم

Нест соиб чун нўоснҷони талоши шӯҳратам

نیست صائب چون نواسنجان تلاش شهرتم