То зи аҳли ҳайратами хотир парешон нестам
تا ز اهل حیرتم خاطر پریشان نیستم
Шамъ бе фонӯсами он рӯзӣ ки ҳайрон нестам
شمع بی فانوسم آن روزی که حیران نیستم
Теғ беобам ба дасти корфармоёни ишқ
تیغ بی آبم به دست کارفرمایان عشق
Чун раги абри баҳоронам ки гирён нестам
چون رگ ابر بهارانم که گریان نیستم
Ҳамчуи доғ ишқ меҷӯям дили сад пора Эй
همچو داغ عشق می جویم دل صد پاره ای
Лола ҳар боғу шамъ ҳар шабистон нестам
لاله هر باغ و شمع هر شبستان نیستم
Бо хасу хошоки олами тозаи рӯ барме хӯрам
با خس و خاشاک عالم تازه رو برمی خورم
Дрлбоси талх ҳамчун об ҳайвон нестам
درلباس تلخ همچون آب حیوان نیستم
намекунам гавҳар ба ҳиммати ашки талхи хеш ро
می کنم گوهر به همت اشک تلخ خویش را
Чун садаф дар зери бор абрнисон нестам
چون صدف در زیر بار ابرنیسان نیستم
Май расонами хонаи ойӣнаи худро ба об
می رسانم خانه آیینه خود را به آب
Чун Сикандар дар талоши об ҳайвон нестам
چون سکندر در تلاش آب حیوان نیستم
Барқи офат дар камӣни хирман ҷамъият аст
برق آفت در کمین خرمن جمعیت است
То парешони хотирам , хотир парешон нестам
تا پریشان خاطرم، خاطر پریشان نیستم
Беди маҷнӯнами либоси ман буд мӯии серум
بید مجنونم لباس من بود موی سرم
Аз либоси шарм чун ойӣна урён нестам
از لباس شرم چون آیینه عریان نیستم
Ҳар замон дар кӯчае ҷавлони ваҳшат май занам
هر زمان در کوچه ای جولان وحشت می زنم
Ҳамчуи маҷнӯни бори дӯши як биёбон нестам
همچو مجنون بار دوش یک بیابان نیستم
Нест аз дори фанои андешаи Мансури маро
نیست از دار فنا اندیشه منصور مرا
Оташам аз чӯби дарбон рӯй гардон нестам
آتشم از چوب دربان روی گردان نیستم
Нақши умедӣ ки ман аз ишқ дорам ди рнзр
نقش امیدی که من از عشق دارم د رنظر
Гар бибозам ҳар ду оламро пушаймон нестам
گر ببازم هر دو عالم را پشیمان نیستم
Ризқ меояд ба пои хеш то дандон ба ҷост
رزق می آید به پای خویش تا دندان به جاست
Асия то ҳаст дар андеша нон нестам
آسیا تا هست در اندیشه نان نیستم
Сина чун парвона бар шамъи таҷаллӣ май занам
سینه چون پروانه بر شمع تجلی می زنم
Чун шарор аз суҳбати оташ гурезон нестам
چون شرار از صحبت آتش گریزان نیستم
Бутаи хории маро аз домани саҳро бас аст
بوته خاری مرا از دامن صحرا بس است
Дар қафаси пайваста аз фикр гулистон нестам
در قفس پیوسته از فکر گلستان نیستم
То гиребони доман аз хори таъаллуқ чида ам
تا گریبان دامن از خار تعلق چیده ام
Ҳамчуи баҳр аз хору хаси олӯда домон нестам
همچو بحر از خار و خس آلوده دامان نیستم
Чун набошам эмин аз дарди баланди иқболи ишқ
چون نباشم ایمن از درد بلند اقبال عشق
Назул хосонаст дард ва ман аз эшон нестам
نزل خاصان است درد و من از ایشان نیستم
Раҳравонро май даҳум дар чашми худ чун ашки ҷо
رهروان را می دهم در چشم خود چون اشک جا
Ташнаи озор чун хор муғелон нестам
تشنه آزار چون خار مغیلان نیستم
Ҳамчуи ҷони осор ман пайдост бар лавҳи вуҷӯд
همچو جان آثار من پیداست بر لوح وجود
Гарчи пинҳонам ба зоҳир лек пинҳон нестам
گرچه پنهانم به ظاهر لیک پنهان نیستم
Ҳеҷ нақширо наме гирам ба ғайр аз содагӣ
هیچ نقشی را نمی گیرم به غیر از سادگی
Муҳраи мўӣини чархи ҳол гардон нестам
مهره موئین چرخ حال گردان نیستم
Сояи девори роози давр май бӯсами замин
سایه دیوار رااز دور می بوسم زمین
Ҳамчуи шабнам хуш нишин боғ ва бустон нестам
همچو شبنم خوش نشین باغ و بستان نیستم
Обҳои шаккарини Мисри ғурбат хӯрда ам
آبهای شکرین مصر غربت خورده ام
Ман ҳарифи оби талхи чоҳ канъон нестам
من حریف آب تلخ چاه کنعان نیستم
Шарбати бемории ман гиряи талх ман аст
شربت بیماری من گریه تلخ من است
Чун ҳаваси бемори он себ занхдон нестам
چون هوس بیمار آن سیب زنخدان نیستم
Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мегуяд ҳаким
این جواب آن غزل صائب که می گوید حکیم
Ман ҳарифи боди дастӣҳои мижгон нестам
من حریف باد دستیهای مژگان نیستم