Гар зи худ берун касе фарёдрас май доштам
گر ز خود بیرون کسی فریادرس میداشتم
намекашидам нола аз дил то нафас май доштам
میکشیدم ناله از دل تا نفس میداشتم
Суди ман дар пилаи нуқсони з бесармоягӣ аст
سود من در پله نقصان ز بیسرمایگی است
намешудам симурғ агар боли магас май доштам
میشدم سیمرغ اگر بال مگس میداشتم
Суҳбати ҳамдарди зиндонамро гулистон ме кунад
صحبت همدرد زندانم را گلستان میکند
Ҳам навоеи кош дар кунҷи қафас май доштам
همنوایی کاش در کنج قفس میداشتم
Ваҳшати зотӣ гуворо кард азлатро ба ман
وحشت ذاتی گوارا کرد عزلت را به من
намешудам девонагар улфат ба кас май доштам
میشدم دیوانه گر الفت به کس میداشتم
Ин замон шуд синаам торик варна пеши азин
این زمان شد سینهام تاریک ورنه پیش ازین
Субҳро ойӣна дар пеши нафас май доштам
صبح را آیینه در پیش نفس میداشتم
Шуд зи қаҳти оҳ аз матлаби камандами норасо
شد ز قحط آه از مطلب کمندم نارسا
Коши дӯдӣ дар ҷигар чун хору хас май доштам
کاش دودی در جگر چون خار و خس میداشتم
Пилаи даврии зи маҳмил буд манзури адаб
پله دوری ز محمل بود منظور ادب
Гӯш агар гоҳе ба овози ҷарас май доштам
گوش اگر گاهی به آواز جرس میداشتم
Ҳарфи талхӣ аз даҳон ӯ ба ман ҳам ме расед
حرف تلخی از دهان او به من هم میرسید
Гар забони шиква чун аҳли ҳавас май доштам
گر زبان شکوه چون اهل هوس میداشتم
Бе касеҳо ноларо бар ман гуворо карда аст
بیکسیها ناله را بر من گوارا کرده است
Меҳр бар лаб мезадамгар додрас май доштам
مُهر بر لب میزدم گر دادرس میداشتم
Пухтагии дарёии пуршӯри маро хомӯш кард
پختگی دریای پرشور مرا خاموش کرد
Коши ҷӯшӣ чун шароби нимрс май доштам
کاش جوشی چون شراب نیمرس میداشتم
То дил аз завқи гирифторӣ ба озодӣ расед
تا دل از ذوق گرفتاری به آزادی رسید
Шуд тамоми умеди бимӣ каз асас май доштам
شد تمام امید بیمی کز عسس میداشتم
Аз нафасҳои парешон тира шуд ойӣна ам
از نفسهای پریشان تیره شد آیینهام
Субҳ май гаштам агар поси нафас май доштам
صبح میگشتم اگر پاس نفس میداشتم
Гар намегардид дар олами каси ман бе касе
گر نمیگردید در عالم کس من بیکسی
Аз касони соиби ман бекас чаҳ кас май доштам
از کسان صائب من بیکس چه کس میداشتم