намешудам беруни зи худгар манзил май доштам

می‌شدم بیرون ز خود گر منزلی می‌داشتم

Даст ва пое мезадамгар соҳилӣ май доштам

دست و پایی می‌زدم گر ساحلی می‌داشتم

Беҳтараст аз ақли ноқис чун ҷунун комил фитод

بهترست از عقل ناقص چون جنون کامل فتاد

Кошкӣ ман ҳам ҷунуни комилӣ май доштам

کاشکی من هم جنون کاملی می‌داشتم

эй ки гӯйии даст бар дил на макун бе тоқатӣ

ای که گویی دست بر دل نه مکن بی‌طاقتی

Май ниҳодами даст бар дилгар дилӣ май доштам

می‌نهادم دست بر دل گر دلی می‌داشتم

Донаи ашкӣ ки дорам чун садаф дар дили гиреҳ

دانه اشکی که دارم چون صدف در دل گره

намефишондамгар замини қобилӣ май доштам

می‌فشاندم گر زمین قابلی می‌داشتم

Беқарориҳои ман медошт поён чун сапанд

بی‌قراری‌های من می‌داشت پایان چون سپند

Роҳи фарёдӣ агар дар маҳфилӣ май доштам

راه فریادی اگر در محفلی می‌داشتم

Дар гирифторӣаст озодии дарин бустони саро

در گرفتاری است آزادی درین بستان‌سرا

намешудам озод агар по дар гулӣ май доштам

می‌شدم آزاد اگر پا در گلی می‌داشتم

Деги баҳр аз эҳтиёҷ абр меояд ба ҷӯш

دیگ بحر از احتیاج ابر می‌آید به جوش

Ҷӯш эҳсон мезадамгар соилӣ май доштам

جوش احسان می‌زدم گر سایلی می‌داشتم

Гирди ман берун намерафт аз биёбони ҷунун

گرد من بیرون نمی‌رفت از بیابان جنون

Ҳамчуи маҷнӯнгар умеди маҳмилӣ май доштам

همچو مجنون گر امید محملی می‌داشتم

Аз дил бе ҳосили худ шармсорами ҷои дил

از دل بی حاصل خود شرمسارم جای دل

Дар бағал эй коши фарди ботилӣ май доштам

در بغل ای کاش فرد باطلی می‌داشتم

Аз талоши гулшани фирдавс фориғ ме шудам

از تلاش گلشن فردوس فارغ می‌شدم

Ҷо агар дар хотири соҳибдилӣ май доштам

جا اگر در خاطر صاحبدلی می‌داشتم

Бодаро медошт хӯнами доғ аз ҷӯши нишот

باده را می‌داشت خونم داغ از جوش نشاط

Дар назаргар дасту теғи қотилӣ май доштам

در نظر گر دست و تیغ قاتلی می‌داشتم

Оҳи ман соиб намешуд сард чун боди хазон

آه من صائب نمی‌شد سرد چون باد خزان

Аз баҳори зиндагигар ҳосилӣ май доштам

از بهار زندگی گر حاصلی می‌داشتم