Рафт он аҳдӣ ки ман беёр соғар ме задам

رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم

Бар камар дорам кунун дастӣ ки бар сар ме задам

بر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم

Буд туруқи қамарёни ангуштари пои сарв ро

بود طرق قمریان انگشتر پا سرو را

Дар гулистонӣ ки ман бо ӯ саросар ме задам

در گلستانی که من با او سراسر می زدم

Май дўондми реша дар дили қотили бирҳм ро

می دواندم ریشه در دل قاتل بیرحم را

Зери теғаши печи втобигар чу ҷавҳар ме задам

زیر تیغش پیچ وتابی گر چو جوهر می زدم

Бо камоли тангдастӣ аз шикасти орзӯ

با کمال تنگدستی از شکست آرزو

Хорўи хас дар дидаи танг тавонгар ме задам

خارو خس در دیده تنگ توانگر می زدم

Ҷавшани Довӯде аз ишқ агар май доштам

جوشن داودیی از عشق اگر می داشتم

Хешро бар қалби оташ чун самандар ме задам

خویش را بر قلب آتش چون سمندر می زدم

Занги кулуфтро агар мешуд бурун додани здл

زنگ کلفت را اگر می شد برون دادن زدل

Хайма бо гардуни зангорӣ баробар ме задам

خیمه با گردون زنگاری برابر می زدم

Бӯрё бар хоки пушти дасти худро ме гузошт

بوریا بر خاک پشت دست خود را می گذاشت

Ҳар куҷои ман такяи бопаҳлавӣ лоғар ме задам

هر کجا من تکیه باپهلوی لاغر می زدم

Ин ки кардам ҳалқаи дарҳо ду чашми хеш ро

این که کردم حلقه درها دو چشم خویش را

Коши дилро ҳалқаи умед бар дар ме задам

کاش دل را حلقه امید بر در می زدم

Ҷилваи лашкари тан танҳо кунад дар дида ам

جلوه لشکر تن تنها کند در دیده ام

Ман ки танҳо чун илм бар қалб лашкар ме задам

من که تنها چون علم بر قلب لشکر می زدم

Май кашам акнӯн алиф чун сӯзан аз баҳри хзФ

می کشم اکنون الف چون سوزن از بهر خزف

Ман ки ҳамчун риштаи пушти по ба гавҳар ме задам

من که همچون رشته پشت پا به گوهر می زدم

Не ба нохун мекунад даврони талхами ин замон

نی به ناخن می کند دوران تلخم این زمان

Зон тағофулҳо ки ман бар танг шукр ме задам

زان تغافلها که من بر تنگ شکر می زدم

намекунам оби ҳаёти хеши сарфи шӯраи зор

می کنم آب حیات خویش صرف شوره زار

Ман ки аз нихвати сиёҳӣ бар Сикандар ме задам

من که از نخوت سیاهی بر سکندر می زدم

намешудам хомаш агар чун шонаи бочандини забон

می شدم خامش اگر چون شانه باچندین زبان

Даст дар домони он зулф мънбр ме задам

دست در دامان آن زلف معنبر می زدم

Соиб акнӯн бодаони хушку чашми ту хушам

صائب اکنون بادهان خشک و چشم تو خوشم

Ман ки истиғно ба хулду об кавсар ме задам

من که استغنا به خلد و آب کوثر می زدم