Гарчи чун маҷнӯни зшўри ишқ саҳройӣ шудам

گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدم

Хоррои дасти ҳимоят аз сабк пое шудам

خاررا دست حمایت از سبک پایی شدم

Дошт чашми бози олами росиаҳ дар дида ам

داشت چشم باز عالم راسیه در دیده ام

То назари бастами зи дунёи айн бенаӣ шудам

تا نظر بستم ز دنیا عین بینایی شدم

Тобеъ хуршед бошад соя дар сайру сукӯн

تابع خورشید باشد سایه در سیر و سکون

Чун ту ҳар ҷое шудӣ ман низ ҳар ҷое шудам

چون تو هر جایی شدی من نیز هر جایی شدم

Хоксории пеша худ кун ки ман чун офтоб

خاکساری پیشه خود کن که من چون آفتاب

Дарназарҳо сари баланд аз ҷбаҳ Фрсоиӣ шудам

درنظرها سر بلند از جبه فرسایی شدم

Ончунон каз лафз гардад маънии бегонаи давр

آنچنان کز لفظ گردد معنی بیگانه دور

Ман зи ваҳшат дар саводи шаҳр саҳройӣ шудам

من ز وحشت در سواد شهر صحرایی شدم

Тоқати дидори чашми танги зарф ман надошт

طاقت دیدار چشم تنگ ظرف من نداشت

Маҳв дар назораи чашм тамошое шудам

محو در نظاره چشم تماشایی شدم

Дошт Форғболи хомӯшии ман озода ро

داشت فارغبال خاموشی من آزاده را

Дар қафаси маҳбӯс чун тӯтии з гуёе шудам

در قفس محبوس چون طوطی ز گویایی شدم

Илм расмӣ мекунад дилҳои равшани росёҳ

علم رسمی می کند دلهای روشن راسیاه

Ман ба нодонӣ азон қонеъи з доноӣ шудам

من به نادانی ازان قانع ز دانایی شدم

Нестам фориғи зи печу тоб аз шармандагӣ

نیستم فارغ ز پیچ و تاب از شرمندگی

То илм чун сарв дар гулшан ба раъное шудам

تا علم چون سرو در گلشن به رعنایی شدم

Нақши баст аз кӯтаҳӣ бар хок , болу пари маро

نقش بست از کوتهی بر خاک، بال و پر مرا

Бас ки чун тоўси машғӯли худ ороӣ шудам

بس که چون طاوس مشغول خود آرایی شدم

Доштами равшантар аз шабнами дарин бустони дилӣ

داشتم روشن تر از شبنم درین بستان دلی

Дили сияҳ чун лолаи ман аз бода паймое шудам

دل سیه چون لاله من از باده پیمایی شدم

Чун тавонам сар баровард аз муҳӣти бикнор

چون توانم سر برآورد از محیط بیکنار

Ман ки дар сайри вуҷӯди қатра дарёӣ шудам

من که در سیر وجود قطره دریایی شدم

Поси суҳбати доштани осоиш аз ман барда буд

پاس صحبت داشتن آسایش از من برده بود

Қонеъ аз ҳмсҳбтони соиб ба танҳоӣ шудам

قانع از همصحبتان صائب به تنهایی شدم