Шуд зи биқдрии ғубори дидаҳо шеъри терм

شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم

Муҳраи гули гашт аз гирди касодии гавҳарам

مهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم

Бас ки киштиро ба хушкии баст пер мефуруш

بس که کشتی را به خشکی بست پیر میفروش

Дасти хоҳиш чун сабу шуд хушки дрзири серум

دست خواهش چون سبو شد خشک درزیر سرم

Гуфтам аз май гирди кулуфтро фурӯ шавем здл

گفتم از می گرد کلفت را فرو شویم زدل

Май чу доғи лолаи хӯн мурда шуд дар соғарам

می چو داغ لاله خون مرده شد در ساغرم

Андалебиро даҳани пар зар накардам дар баҳор

عندلیبی را دهن پر زر نکردم در بهار

Оқибат чун гул ба кӯрии харҷ оташ шуд зарам

عاقبت چون گل به کوری خرج آتش شد زرم

Гарчи перии оташи шавқи маро хомӯш кард

گرچه پیری آتش شوق مرا خاموش کرد

намешавад равшани чароғи мурда аз хокистарам

می شود روشن چراغ مرده از خاکسترم

Ғӯта дар дарёии оташ то з икрнгӣ задам

غوطه در دریای آتش تا ز یکرنگی زدم

Чун самандари ҷавшан Довӯд шуд болу пурм

چون سمندر جوشن داود شد بال و پرم

Дидаи ман то ба хуршеди ҷамол ӯ фитод

دیده من تا به خورشید جمال او فتاد

намекунад рақси равонӣ дар чашми терм

می کند رقص روانی در چشم ترم