То ба кӣ бар дили зғирти захм пинҳонӣ хӯрам

تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورم

Боту ёрон мехуранд ва ман пушаймонӣ хӯрам

باتو یاران می خورند و من پشیمانی خورم

Нест мумкини тоза рӯ гардад суфоли хушки ман

نیست ممکن تازه رو گردد سفال خشک من

Зон лаби нави хат агар саҳбоӣ райҳонӣ хӯрам

زان لب نو خط اگر صهبای ریحانی خورم

Гарчи пеш афтодаам дрроаҳи шавқ аз барқу бод

گرچه پیش افتاده ام درراه شوق از برق و باد

Ҳамчунон аз ҳамроҳони неш гронҷонӣ хӯрам

همچنان از همراهان نیش گرانجانی خورم

Аз шукри чашми сифеди Мисри дрроаҳ ман аст

از شکر چشم سفید مصر درراه من است

Чанд гирди корвон чун моҳ канъонӣ хӯрам

چند گرد کاروان چون ماه کنعانی خورم

Ман ки оламгир май гирдами зи тӯфон чун танур

من که عالمگیر می گردم ز طوفان چون تنور

Дар даҳонами хок агар нони тан осонӣ хӯрам

در دهانم خاک اگر نان تن آسانی خورم

Ташнаи маргам ба унвонӣ ки чун оби хумор

تشنه مرگم به عنوانی که چون آب خمار

Захми шамшери шаҳодатро ба осонӣ хӯрам

زخم شمشیر شهادت را به آسانی خورم

намекунам дар кори соҳили ин куҳани тобут ро

می کنم در کار ساحل این کهن تابوت را

То ба кӣ силии дарин дарёӣ тӯфонӣ хӯрам

تا به کی سیلی درین دریای طوفانی خورم

Дар димоғи тираи ман моя савдо шавад

در دماغ تیره من مایه سودا شود

Луқмаи хуршед агар чун шом зулмоне хӯрам

لقمه خورشید اگر چون شام ظلمانی خورم

Ман ки ҳар ҷо май рӯм чун мӯри ризқам бо ман аст

من که هر جا می روم چون مور رزقم با من است

Рӯзии худро чаҳ аз хон сулаймонӣ хӯрам

روزی خود را چه از خوان سلیمانی خورم

Сина ман нест холии азгҳр то чун садаф

سینه من نیست خالی ازگهر تا چون صدف

Дар саховат рӯй даст абрнисонӣ хӯрам

در سخاوت روی دست ابرنیسانی خورم

Бар надорад сари зболини дидаи ҳайрони ман

بر ندارد سر زبالین دیده حیران من

Гар зҳрмжгони хадангии ҳамчу қурбонӣ хӯрам

گر زهرمژگان خدنگی همچو قربانی خورم

Ман ки шамшер аз барои нафас май занам

من که شمشیر از برای نفس می زنم

Соиб аз ғифлат чаро нон мусулмонӣ хӯрам

صائب از غفلت چرا نان مسلمانی خورم