Дил ба рағбат чун намолад хати хубонро ба чашм

دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشم

Ҷома каъбааст дӯд оташ прессатонро ба чашм

جامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم

Буии пероҳани ғубор аз дидаи ёқӯби барад

بوی پیراهن غبار از دیده یعقوب برد

Бозгаштӣ ҳаст ҳасани покдомони ро баи чашм

بازگشتی هست حسن پاکدامان رابه چشم

Умри ҷовидон ба чашмаши сабзаи хобида Эй аст

عمر جاویدان به چشمش سبزه خوابیده ای است

Ҳарки овардааст он сарви хиромонро ба чашм

هرکه آورده است آن سرو خرامان را به چشم

Аз ғубори кӯии ҷонони дида рағбат мапуаш

از غبار کوی جانان دیده رغبت مپوش

Мардумӣ кун ҷои даҳ зинҳори меҳмонро ба чашм

مردمی کن جای ده زنهار مهمان را به چشم

Аз даҳони танг ӯ дил барнаме дорад намак

از دهان تنگ او دل برنمی دارد نمک

Варна холӣ мекунад доғами намакдонро ба чашм

ورنه خالی می کند داغم نمکدان را به چشم

Кӯтаҳаст аз миваи фирдавси дасти осеб ро

کوته است از میوه فردوس دست آسیب را

Гирди хат ба мекунад себи занхдонро ба чашм

گرد خط به می کند سیب زنخدان را به چشم

Аз тиҳӣ чашмӣаст санҷидани турои боофтоб

از تهی چشمی است سنجیدن ترا باآفتاب

Гўҳрў сангаст яксон ҳар ду мизонро ба чашм

گوهرو سنگ است یکسان هر دو میزان را به چشم

Гар чунин хоҳад ба хушкии басти киштии исмон

گر چنین خواهد به خشکی بست کشتی اسمان

Абр мегардад шаби одинаи мисатонро ба чашм

ابر می گردد شب آدینه مستان را به چشم

Ошиқонро ҷомаи номӯс натавонад наҳуфт

عاشقان را جامه ناموس نتواند نهفت

наме тавон дар парда шаб ёфт шеронро ба чашм

می توان در پرده شب یافت شیران را به چشم

Сайри чашмони қаноатро ғурур дигараст

سیر چشمان قناعت را غرور دیگرست

Мӯри ин водӣ наме оради сулаймонро ба чашм

مور این وادی نمی آرد سلیمان را به چشم

Як назари рухсор ӯ родед ва муддатҳо гузашт

یک نظر رخسار او رادید و مدتها گذشت

Об мегардад ҳамон хуршеди тобонро ба чашм

آب می گردد همان خورشید تابان را به چشم

Наъли ҳаркасро ки шавқи каъба дар оташ гузошт

نعل هرکس را که شوق کعبه در آتش گذاشت

Ҷой чун мижгон диҳад хормғилонро ба чашм

جای چون مژگان دهد خارمغیلان را به چشم

Баҳр натавонист шустани ранги хӯн аз чеҳра аш

بحر نتوانست شستن رنگ خون از چهره اش

То ки молидаааст ёрб дасти марҷони ро баи чашм

تا که مالیده است یارب دست مرجان رابه چشم

Дидаро аз рӯй хубон нест сирӣ варна ман

دیده را از روی خوبان نیست سیری ورنه من

намекунам сероби реги ин биёбонро ба чашм

می کنم سیراب ریگ این بیابان را به چشم

Чун садаф бо обрӯии худ қаноат кун ки нест

چون صدف با آبروی خود قناعت کن که نیست

Қатрае оби муруввати абри эҳсонро ба чашм

قطره ای آب مروت ابر احسان را به چشم

Сарви сими андоми ман то дар гулистон ҷилва кард

سرو سیم اندام من تا در گلستان جلوه کرد

Шох гул шуд майли оташи андалебонро ба чашм

شاخ گل شد میل آتش عندلیبان را به چشم

Ғайрати булбули магари соиб спрдорӣ кунад

غیرت بلبل مگر صائب سپرداری کند

Варна шабнам мехӯрд гулҳои хандонро ба чашм

ورنه شبنم می خورد گلهای خندان را به چشم