Хоки саҳрои ҷунун дар чашми гирён май кашам
خاک صحرای جنون در چشم گریان میکشم
Нози сарв аз гирдбоди ин биёбон май кашам
ناز سرو از گردباد این بیابان میکشم
Давр бош ҳасанро бо поки чашмон кор нест
دور باش حسن را با پاک چشمان کار نیست
Аз ҳиҷоби хештан дар васли ҳиҷрон май кашам
از حجاب خویشتن در وصل هجران میکشم
Нест хӯни мурдаи лоиқи чнгли шаҳбоз ро
نیست خون مرده لایق چنگل شهباز را
Пой хоб олуд аз хори муғелон май кашам
پای خوابآلود از خار مغیلان میکشم
Аз канор арса мегӯйанд бозии хуш тар аст
از کنار عرصه میگویند بازی خوشتر است
Хешро дар рахнаи девори нисён май кашам
خویش را در رخنه دیوار نسیان میکشم
Чун садаф дар парда ғайбаст доими ризқи ман
چون صدف در پرده غیب است دایم رزق من
Дар канори баҳри нози абри Нитсаон май кашам
در کنار بحر ناز ابر نیسان میکشم
намекунам аз захми теғаши шикваи пеши бедилон
میکنم از زخم تیغش شکوه پیش بیدلان
Панҷаи хунин ба рӯй оби ҳайвон май кашам
پنجه خونین به روی آب حیوان میکشم
Нест мӯри қонеъи ман дар паии тани парварӣ
نیست مور قانع من در پی تنپروری
Миннати пои малахи баҳри сулаймон май кашам
منت پای ملخ بهر سلیمان میکشم
Нест аз бедасту пое гар намеоем ба худ
نیست از بیدست و پایی گر نمیآیم به خود
Баҳр баргаштан ба кӯии ёри майдон май кашам
بهر برگشتن به کوی یار میدان میکشم
Оқилони девори зиндони рахна май созанд ва ман
عاقلان دیوار زندان رخنه میسازند و من
Нақши Юсуф бар дару девори зиндон май кашам
نقش یوسف بر در و دیوار زندان میکشم
намешавад бар дидаи хўнбори ман олами сиёҳ
میشود بر دیده خونبار من عالم سیاه
Аз дили сад пора то оҳӣ ба сомон май кашам
از دل صد پاره تا آهی به سامان میکشم
Нест соиби баҳри дунёи оҳи дардолӯди ман
نیست صائب بهر دنیا آه دردآلود من
Бар саводи офариниши хати бутлон май кашам
بر سواد آفرینش خط بطلان میکشم