Аз дил чун серумаи худ майли оҳӣ май кашам

از دل چون سرمه خود میل آهی می کشم

Хешро дар гӯшаи чашми сиёҳӣ май кашам

خویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم

Аз ҳиҷоби ишқи сад захм намоён ме хӯрам

از حجاب عشق صد زخم نمایان می خورم

То зи чашми шармгин ӯ нигоҳӣ май кашам

تا ز چشم شرمگین او نگاهی می کشم

Гарчи дорам чун гул аз тахти сулаймони такяи гоҳ

گرچه دارم چون گل از تخت سلیمان تکیه گاه

Ҳамчунон хамёза бар тарафи кулоҳӣ май кашам

همچنان خمیازه بر طرف کلاهی می کشم

Чун қафаси маҷмӯъа чокӣаст сртои пои ман

چون قفس مجموعه چاکی است سرتا پای من

Бас ки даст андоз мижгони сиёҳӣ май кашам

بس که دست انداز مژگان سیاهی می کشم

То дар гулзори ваҳдат бар рухам вокрдаҳ анд

تا در گلزار وحدت بر رخم واکرده اند

Буии райҳони биҳишт аз ҳар гиёҳӣ май кашам

بوی ریحان بهشت از هر گیاهی می کشم

Гарчи умрӣ шуд ки аз ишқи ҷунун афтода ам

گرچه عمری شد که از عشق جنون افتاده ام

Кор чун уфтад ба даъвии мади оҳӣ май кашам

کار چون افتد به دعوی مد آهی می کشم

намекунам тӯмори шкрёроншо дар замир

می کنم طومار شکریارانشا در ضمیر

Гар ба зоҳир аз ҷафои дӯсти оҳӣ май кашам

گر به ظاهر از جفای دوست آهی می کشم

Ман ҳарифи заҳри чашми ин ҳасудон нестам

من حریف زهر چشم این حسودان نیستم

Ҳамчуи Юсуфи хешро дар қаъри чоҳӣ май кашам

همچو یوسف خویش را در قعر چاهی می کشم

Чун илм ҳар чанд танҳоем дарин ошӯбгоҳ

چون علم هر چند تنهایم درین آشوبگاه

Бо сари шӯридаи номӯси сипоҳӣ май кашам

با سر شوریده ناموس سپاهی می کشم

Аз танури ризқ то қурсӣ бурун ме оварам

از تنور رزق تا قرصی برون می آورم

Бежанӣ гуё бурун аз қаъри чоҳӣ май кашам

بیژنی گویا برون از قعر چاهی می کشم

Гарчи аздомони матлаби саъйам кӯтаҳ аст

گرچه ازدامان مطلب سعیم کوته است

Мади оҳии соиб аз дили гоҳ гоҳе май кашам

مد آهی صائب از دل گاه گاهی می کشم