Сайри чашми фақрам аз таҳсили дунёи фориғам

سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغم

Абри серобами з рӯй талхи дарёи фориғам

ابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم

Пеши по дидан намеояд змн чун гирдбод

پیش پا دیدن نمی آید زمن چون گردباد

Аз хасу хошоки асни домони саҳрои фориғам

از خس و خاشاک اسن دامان صحرا فارغم

Бениёз аз хоб вхўркрдаҳаст ҳайронии маро

بی نیاز از خواب وخورکرده است حیرانی مرا

Бихўдӣ кардааст аз андешаи ҷоФорғм

بیخودی کرده است از اندیشه جافارغم

Зикр ӯ дорад зиёди дигарон ғофили маро

ذکر او دارد زیاد دیگران غافل مرا

Фикр ӯ кардааст аз сайру тамошои фориғам

فکر او کرده است از سیر و تماشا فارغم

Биксӣ рӯй маро аз мардумон гардонда аст

بیکسی روی مرا از مردمان گردانده است

Дард бедармон ӯ дорад зи исои фориғам

درد بی درمان او دارد ز عیسی فارغم

Чашм икрнгӣ надорам аз дўрнгони ҷаҳон

چشم یکرنگی ندارم از دورنگان جهان

Аз варақи гардондани гулҳои раънои фориғам

از ورق گرداندن گلهای رعنا فارغم

Бо вуҷӯди сад ҳунар бар айб худ дорам назар

با وجود صد هنر بر عیب خود دارم نظر

Бол тоўсӣ намегирданд аз пои фориғам

بال طاوسی نمی گرداند از پا فارغم

Бардаи ширини корӣ аз дастами Аннани ихтиёр

برده شیرین کاری از دستم عنان اختیار

Ҳамчуи Фарҳод аз шитоби корфармои фориғам

همچو فرهاد از شتاب کارفرما فارغم

Бар нгрдонми варақ чун дидаи қурбониён

بر نگردانم ورق چون دیده قربانیان

Ҳайрат саршор дорад аз тмошоФорғм

حیرت سرشار دارد از تماشافارغم

Май баради битоқтӣ аз базм ӯ беруни маро

می برد بیطاقتی از بزم او بیرون مرا

Чун сапанд аз дўрбоши маҷлиси орои фориғам

چون سپند از دورباش مجلس آرا فارغم

Мағз то бошад ба фикри пӯст афтодан хатост

مغز تا باشد به فکر پوست افتادن خطاست

Соиб аз андешаи уқбои зи дунёи фориғам

صائب از اندیشه عقبی ز دنیا فارغم