Ҷуръатии кӯ то зи хоби ноз бедораш кунам

جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنم

Соғарӣ чун давлати бедор дар кораш кунам

ساغری چون دولت بیدار در کارش کنم

Қалби ман шоистаи савдои моҳ Миср нест

قلب من شایسته سودای ماه مصر نیست

Хурдаи ҷонро магари сарф харидораш кунам

خرده جان را مگر صرف خریدارش کنم

Чун тавонам доман ифшоанд аз гул бехор ӯ

چون توانم دامن افشاند از گل بی خار او

Ман ки натавонам зи пои худ бурун хораш кунам

من که نتوانم ز پای خود برون خارش کنم

Раҳ ба он мӯии миён бурдан намеояд зи ман

ره به آن موی میان بردن نمی آید ز من

Риштаи ҷонро магари пайванд зуннораш кунам

رشته جان را مگر پیوند زنارش کنم

Ҳасан бепарво намегардад ба ошиқи меҳрбон

حسن بی پروا نمی گردد به عاشق مهربان

ҲрнФс аз нолаи гармӣ чаҳ озораш кунам

هرنفس از ناله گرمی چه آزارش کنم

Бордўши ҳаркии гирдам чун сабуии пуршароб

باردوش هرکه گردم چون سبوی پرشراب

Дар талофӣ аз ғами олам сбкборш кунам

در تلافی از غم عالم سبکبارش کنم

Раҳм агар монеъ намегардид аз ҷуръати маро

رحم اگر مانع نمی گردید از جرات مرا

наметавонистам ба дарди худ гирифтораш кунам

می توانستم به درد خود گرفتارش کنم

Мӯрам аммо грслимонро гузор уфтад ба ман

مورم اما گرسلیمان را گذار افتد به من

Соиб аз роҳи насиҳати ҳарф дар кораш кунам

صائب از راه نصیحت حرف در کارش کنم