Ман на он наҚишм ки ҳар соъати нигинӣ хуш кунам

من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم

Чун насим хуш нишин ҳрдми заминӣ хуш кунам

چون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم

Чун сувидо аз ҷаҳон бо гӯшаи дили қонеъам

چون سویدا از جهان با گوشه دل قانعم

Нестам тухмӣ ки ҳар соъати заминӣ хуш кунам

نیستم تخمی که هر ساعت زمینی خوش کنم

Дар дилам чун тири ин паҳлу нишинон ме хуланд

در دلم چون تیر این پهلو نشینان می خلند

Аз хаданг ӯ магари паҳлуи нишинӣ хуш кунам

از خدنگ او مگر پهلو نشینی خوش کنم

Ҳар камон суст набӯд дар хури бозуи маро

هر کمان سست نبود در خور بازو مرا

Май кашами ноз батон то нозанинӣ хуш кунам

می کشم ناز بتان تا نازنینی خوش کنم

намезанад хӯни ақиқ аз шавқи ман ҷӯши нишот

می زند خون عقیق از شوق من جوش نشاط

намешавад азномдорон чун нигинӣ хуш кунам

می شود ازنامداران چون نگینی خوش کنم

Нест чун оби гуҳари нақли макон дар толеъам

نیست چون آب گهر نقل مکان در طالعم

Қатраи борони ним ҳрдми заминӣ хуш кунам

قطره باران نیم هردم زمینی خوش کنم

Ҳасани шаҳрии мағзи савдоро наме орад ба ҷӯш

حسن شهری مغز سودا را نمی آرد به جوش

намерӯем то Лайлии саҳрои нишинӣ хуш кунам

می رویم تا لیلی صحرا نشینی خوش کنم

Оҳ каз беҳослиҳо нест дар хирмани маро

آه کز بی حاصلیها نیست در خرمن مرا

Он қадри ҳосил ки вақти хӯшаи чинӣ хуш кунам

آنقدر حاصل که وقت خوشه چینی خوش کنم

Захми теғ ӯ куҷои соиби насиб ман шавад

زخم تیغ او کجا صائب نصیب من شود

Хотири худ аз шикасти остинӣ хуш кунам

خاطر خود از شکست آستینی خوش کنم