Чанд чун тани парварони таъмири об ва гул кунам

چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم

Рахнаҳои ҷисмро муҳками злхт дил кунам

رخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم

Кимиёи сози вуҷӯди хоксоронм чу ишқ

کیمیا ساز وجود خاکسارانم چو عشق

Гирифтад бар муҳраи гули партави ман дил кунам

گرفتد بر مهره گل پرتو من دل کنم

намешавад дил чун садаф дар синаи тангами ду ним

می شود دل چون صدف در سینه تنگم دو نیم

Тодрини дарёии пурхӯни гавҳарӣ ҳосил кунам

تادرین دریای پرخون گوهری حاصل کنم

Кӯҳ меларзад з бе сангии дарин ошӯбгоҳ

کوه می لرزد ز بی سنگی درین آشوبگاه

Ман чисони лангари дарин дарёӣ бесоҳил кунам

من چسان لنگر درین دریای بی ساحل کنم

Ҳиммати ман дар фазои арш ҷавлон ме занад

همت من در فضای عرش جولان می زند

Сар бар орад аз фалаки тухмӣ ки зер гул кунам

سر بر آرد از فلک تخمی که زیر گل کنم

Бас ки аз гирди ятемӣ моя дорад гавҳарам

بس که از گرد یتیمی مایه دارد گوهرم

Дар дили дарё агар лангар кунам соҳил кунам

در دل دریا اگر لنگر کنم ساحل کنم

намешавад равшани чароғи некӣ аз оби равон

می شود روشن چراغ نیکی از آب روان

Хурдаи ҷонро нисори ханҷар қотил кунам

خرده جان را نثار خنجر قاتل کنم

Май гудозади шарми ҳиммати гавҳари поки маро

می گدازد شرم همت گوهر پاک مرا

Баҳрро соиб агар дар доман соил кунам

بحر را صائب اگر در دامن سایل کنم