Чанд авқоти гиромии сарфи об ва гул кунам

چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنم

Дар замини шӯр то кӣ тухми худ ботил кунам

در زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم

Талх гардӣдааст бар ман хоб аз шарми ҳузур

تلخ گردیده است بر من خواب از شرم حضور

Коши худро метавонистам азу ғофил кунам

کاش خود را می توانستم ازو غافل کنم

Аз ҷудоӣ ҳамчунон чун зулф меларзад дилам

از جدایی همچنان چون زلف می لرزد دلم

Даст агар чун хӯни худ дар гардан қотил кунам

دست اگر چون خون خود در گردن قاتل کنم

Норасоӣ кард оҳ бемурувват варна зуд

نارسایی کرد آه بی مروت ورنه زود

наметавонистам ба худ сарви туро моил кунам

می توانستم به خود سرو ترا مایل کنم

Роҳро хобида созад чашми хоби олӯдагон

راه را خوابیده سازد چشم خواب آلودگان

Баҳри шбгирст ҳар хобӣ ки дар манзил кунам

بهر شبگیرست هر خوابی که در منزل کنم

Чун гуҳар бо талхи рӯйони тозаи рӯ бар ме хӯрам

چون گهر با تلخ رویان تازه رو بر می خورم

Гарчи аз гирди ятемии баҳрро соҳил кунам

گرچه از گرد یتیمی بحر را ساحل کنم

намедиҳад шарми карам дар баҳри гавҳар ғӯта ам

می دهد شرم کرم در بحر گوهر غوطه ام

Чун садафи гавҳар агар дар доман соил кунам

چون صدف گوهر اگر در دامن سایل کنم

Гар шавад аз теғ ӯ қисмати дами обии маро

گر شود از تیغ او قسمت دم آبی مرا

Хокро хӯн дар ҷигар чун тоир бсмл кунам

خاک را خون در جگر چون طایر بسمل کنم

Хурдаи ҷон аз хиҷолат бар наме оради маро

خرده جان از خجالت بر نمی آرد مرا

Хунбҳоии худ магар дар доман қотил кунам

خونبهای خود مگر در دامن قاتل کنم

Ман ки дар домони саҳро дар канор лайлем

من که در دامان صحرا در کنار لیلیم

Кори осонӣ чу пеш ояд маро мушкил кунам

کار آسانی چو پیش آید مرا مشکل کنم

Ман ки гӯш хеш мегирадам зи фарёди сапанд

من که گوش خویش می گیردم ز فریاد سپند

Чун баланди овози худ соиби дарин маҳфил кунам

چون بلند آواز خود صائب درین محفل کنم