Ҷазбае кўтои сар аз зиндони тан берун кунам

جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنم

Чанд лангар дар замири хок чун қорун кунам

چند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم

Ман ки бар сари хок май резам ба дасти дигарон

من که بر سر خاک می ریزم به دست دیگران

Дар ҷаҳони биўФои тарҳи иморат чун кунам

در جهان بیوفا طرح عمارت چون کنم

Раҳнамое мекунам мурғони Форғбол ро

رهنمایی می کنم مرغان فارغبال را

Гоҳ гоҳегар сар аз кунҷи қафас берун кунам

گاه گاهی گر سر از کنج قفس بیرون کنم

Тира натавон кард оби зиндагониро ба хок

تیره نتوان کرد آب زندگانی را به خاک

Ҷон чаҳ бошад то нисори он лаб мегаван кунам

جان چه باشد تا نثار آن لب میگون کنم

Нисбатӣ дар хоксорӣ нест бо маҷнӯни маро

نسبتی در خاکساری نیست با مجنون مرا

Каз ғубори хотири худ тарҳи сад ҳомӯн кунам

کز غبار خاطر خود طرح صد هامون کنم

Ман ки пар дар ломакон бениёзӣ май занам

من که پر در لامکان بی نیازی می زنم

Ҳоши ллаҳи шиква азносозӣ гардун кунам

حاش لله شکوه از ناسازی گردون کنم

Об дар чашми ғизол аз оҳи гарм ман намонад

آب در چشم غزال از آه گرم من نماند

Бо хумор наргис мегаван Лайлӣ чун кунам

با خمار نرگس میگون لیلی چون کنم

Ғайрати ҳамкори бнддсту пой ҷуръат аст

غیرت همکار بنددست و پای جرات است

Май рӯми зини базм то парвонаро мамнӯн кунам

می روم زین بزم تا پروانه را ممنون کنم

Соиб аз шарм сбкборӣ гузорад по ба кӯҳ

صائب از شرم سبکباری گذارد پا به کوه

Кӯҳи дарди хешрогар арз бар маҷнӯн кунам

کوه درد خویش را گر عرض بر مجنون کنم