Дили асири турраи ънбрФшонш чун кунам

دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنم

Бо дили маҷрӯҳ бо мишкӣни синонаш чун кунам

با دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم

намечакад хӯн аз гули рухсораш аз тоби нигоҳ

می چکد خون از گل رخسارش از تاب نگاه

Бӯса бар рухсора чун арғавонаш чун кунам

بوسه بر رخساره چون ارغوانش چون کنم

Тири он абрӯи камон аз ҷавшани алмоси ҷуст

تیر آن ابرو کمان از جوشن الماس جست

Синаи худро ҳадафи пеш камонаш чун кунам

سینه خود را هدف پیش کمانش چون کنم

Чашм ӯ чашми маро дар серума хўобонидаҳ аст

چشم او چشم مرا در سرمه خوابانیده است

Ҳамзабонӣ бо нигоҳи нуктаи дониш чун кунам

همزبانی با نگاه نکته دانش چون کنم

Ҳарфи натавонад бар оварад аз даҳонаш сари бурун

حرف نتواند بر آورد از دهانش سر برون

Ман дарин фикрами забонро дар даҳонаш чун кунам

من درین فکرم زبان را در دهانش چون کنم

Об шуд боли самандар аз фурӯғи оризаш

آب شد بال سمندر از فروغ عارضش

Пардаҳои дидаро ойӣнаи дониш чун кунам

پرده های دیده را آیینه دانش چون کنم

Моҳи нурои ҳола дар оғӯш натавонад гирифт

ماه نورا هاله در آغوش نتواند گرفت

Ҳайратӣ дорам ки бо мӯӣ намечун кунам

حیرتی دارم که با موی میانش چون کنم

То нагирам танги он мӯии миёнро дар бағал

تا نگیرم تنگ آن موی میان را در بغل

Печу тоби хештани хотирнишонаш чун кунам

پیچ و تاب خویشتن خاطرنشانش چون کنم

Чашм дил дорад змн ҳар ҳалқае аз зулф ӯ

چشم دل دارد زمن هر حلقه ای از زلف او

Ман ба ин як дил ба зулфи длстонш чун кунам

من به این یک دل به زلف دلستانش چون کنم

Хӯни з фарёдам чакид ва дар ба рӯем вонкрд

خون ز فریادم چکید و در به رویم وانکرد

Бо дили сангини гӯши боғбонаш чун кунам

با دل سنگین گوش باغبانش چون کنم

Соиби оташи нафасгар шуъла дар олам занад

صائب آتش نفس گر شعله در عالم زند

Бо забони хома оташ фишонаш чун кунам ?

با زبان خامه آتش فشانش چون کنم؟