Тарки тани дилро нагардонида равшан чун кунам

ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنم

Пушт чун ойӣнаи мзлм ба гулхан чун кунам

پشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم

Дидаи равшан ба хӯни дили змни қонеъ шуда аст

دیده روشن به خون دل زمن قانع شده است

Ман зи қандили ҳарами имсоки равған чун кунам

من ز قندیل حرم امساک روغن چون کنم

Аз латофати бози шабнам бар намедорад гулаш

از لطافت باز شبنم بر نمی دارد گلش

Хори хушки хеши ман даркори гулшан чун кунам

خار خشک خویش من درکار گلشن چون کنم

Боғро натавон тамом аз рахна девор дид

باغ را نتوان تمام از رخنه دیوار دید

Дили тасаллӣ аз тамошояш ба дидан чун кунам

دل تسلی از تماشایش به دیدن چون کنم

Ман гирифтам айби худ аз дида ҳо кардам ниҳон

من گرفتم عیب خود از دیده ها کردم نهان

Айби худ пӯшида аз дилҳои равшан чун кунам

عیب خود پوشیده از دلهای روشن چون کنم

Пардаи номӯси натавонади ҳариф ишқ шуд

پرده ناموس نتواند حریف عشق شد

Шуълаи ҷуволаро пинҳон ба доман чун кунам

شعله جواله را پنهان به دامن چون کنم

Аз насимии ман ки май ларзам ба ҷон чун барги бед

از نسیمی من که می لرزم به جان چون برگ بید

Даъвии азодгӣ чун сарви сӯсан чун кунам

دعوی ازادگی چون سرو سوسن چون کنم

Ман гирифтам хори роҳашро бар аўрдми зпо

من گرفتم خار راهش را بر اوردم زپا

Хорхорши рози дили берун ба сӯзан чун кунам

خارخارش راز دل بیرون به سوزن چون کنم

Чун кунам тасхири он ҳасани парешони грдро

چون کنم تسخیر آن حسن پریشان گردرا

Моҳро гирдоварӣ бо чашми равзан чун кунам

ماه را گردآوری با چشم روزن چون کنم

Бози ман дар он ҷаҳони маснади зи даст шоҳ дошт

باز من در آن جهان مسند ز دست شاه داشت

Аз назар бастани хиромаши он нишеман чун кунам

از نظر بستن خرامش آن نشیمن چون کنم

Ломакон чун чашмаи сӯзан бар дили ман танг буд

لامکان چون چشمه سوزن بر دل من تنگ بود

Дар ҷаҳони тангтар аз чашми сӯзан чун кунам

در جهان تنگتر از چشم سوزن چون کنم

Аз таҷаллӣ ҳар сар хорӣаст майли оташин

از تجلی هر سر خاری است میل آتشین

Ҳифзи чашми хеш дар саҳрои эмин чун кунам

حفظ چشم خویش در صحرای ایمن چون کنم

Дар фалохан май наад сайли ҳаводиси кӯҳ ро

در فلاخن می نهد سیل حوادث کوه را

Ҷамъи пои хеши соиби ман ба доман чун кунам

جمع پای خویش صائب من به دامن چون کنم