Гар кунад он биўФо аз ман ҷудоӣ , чун кунам

گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنم

Ман ки аз аҳл вафоем биўФоиӣ чун кунам

من که از اهل وفایم بیوفایی چون کنم

Зулф бандӣ нест каз тадбир битавон пора кард

زلف بندی نیست کز تدبیر بتوان پاره کرد

Кунад дандони худ аз нири хое чун кунам

کند دندان خود از نیر خایی چون کنم

Дар миёни риштаи зуннор ва он мӯии камар

در میان رشته زنار و آن موی کمر

Фарқ бисёраст , кофари моҷарое чун кунам

فرق بسیارست، کافر ماجرایی چون کنم

Оби шамшери шаҳодати донаро хирман кунад

آب شمشیر شهادت دانه را خرمن کند

Дар нисори хурдаи ҷони бдодоиӣ чун кунам

در نثار خرده جان بدادایی چون کنم

Осмон чун қамарён дар ҳалқа фармон ӯст

آسمان چون قمریان در حلقه فرمان اوست

Аз каманди зулф ӯ фикри раҳоӣ чун кунам

از کمند زلف او فکر رهایی چون کنم

Бар хаданги ғамза ӯ шаш ҷиҳати болу параст

بر خدنگ غمزه او شش جهت بال و پرست

Хештанро ҷамъи азин тири ҳавоӣ чун кунам

خویشتن را جمع ازین تیر هوایی چون کنم

Мавҷ чун хору хаси ӣнҷои дасту по гум карда аст

موج چون خار و خس اینجا دست و پا گم کرده است

Ман дарин дарё ба ин бедасту пое чун кунам

من درین دریا به این بی دست و پایی چون کنم

Бо дили равшан наме бенанди мардони пеши по

با دل روشن نمی بینند مردان پیش پا

Ман дарин зулмати саро беравшаноӣ чун кунам

من درین ظلمت سرا بی روشنایی چون کنم

Созгорӣ бо гронҷонон намеояд змн

سازگاری با گرانجانان نمی آید زمن

Нарм бар худ сангро чун мумиёе чун кунам

نرم بر خود سنگ را چون مومیایی چون کنم

Дидаи Юсуф шиносӣ нест дар Мисри вуҷӯд

دیده یوسف شناسی نیست در مصر وجود

Аз барои чашми кӯрони серумаи сое чун кунам

از برای چشم کوران سرمه سایی چون کنم

Дидаи худро дарин бстонсро чун офтоб

دیده خود را درین بستانسرا چون آفتاب

Косаи дарюзаи шабнами гадоӣ чун кунам

کاسه دریوزه شبنم گدایی چون کنم

Бесутуни ишқ май гўидбаҳи овози баланд

بیستون عشق می گویدبه آواز بلند

Рутбаи кори марои ман худситое чун кунам

رتبه کار مرا من خودستایی چون کنم

Ман ки мардумро тавон чун Асо шуд такяи гоҳ

من که مردم را توان چون عصا شد تکیه گاه

Соиб аз оташи забонии аждаҳое чун кунам

صائب از آتش زبانی اژدهایی چون کنم