Дар самоъ бехудӣ чун даст боло ме кунам

در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنم

Кӯчаҳо дар равад нили чарх пайдо ме кунам

کوچه‌ها در رود نیل چرخ پیدا می‌کنم

Бо сувидои дил аз сайри фалакҳо фориғам

با سویدای دل از سیر فلک‌ها فارغم

Гардиши паргор дар марказ тамошо ме кунам

گردش پرگار در مرکز تماشا می‌کنم

Таврро густохии Мӯсои биёбон марг кард

طور را گستاخی موسی بیابان مرگ کرد

Ман ҳамон аз содагии арз таманно ме кунам

من همان از سادگی عرض تمنا می‌کنم

Бе худии марҳам ба доғи тангдастӣ май наад

بی‌خودی مرهم به داغ تنگدستی می‌نهد

Ҳардуи оламро ба як паймона савдо ме кунам

هردو عالم را به یک پیمانه سودا می‌کنم

Бодбони киштӣ май мекунам саҷҷода ро

بادبان کشتی می می‌کنم سجاده را

Бо парии рӯйони машраби сайр дарё ме кунам

با پری‌رویان مشرب سیر دریا می‌کنم

Домани эксири хурсандӣ ба даст оварда ам

دامن اکسیر خرسندی به دست آورده‌ام

Заҳр агар резанд дар ҷомам гуворо ме кунам

زهر اگر ریزند در جامم گوارا می‌کنم

Мардум аз мино ба соғари бода май резад ва ман

مردم از مینا به ساغر باده می‌ریزد و من

Аз тнки зарфӣ май аз соғар ба мино ме кунам

از تنک‌ظرفی می از ساغر به مینا می‌کنم

То ба кӣ соиби Аннан дорӣ кунам сайлоб ро

تا به کی صائب عنان‌داری کنم سیلاب را

Даст барме дорам аз дили рӯ ба саҳро ме кунам

دست برمی‌دارم از دل رو به صحرا می‌کنم