Аз таҳаммули хасмро чин аз ҷабин во ме кунам

از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنم

Бо калиди муми қуфли оҳанӣн вомӣ кунам

با کلید موم قفل آهنین وامی کنم

Бар кушоди уқда дил нест дастам варна ман

بر گشاد عقده دل نیست دستم ورنه من

Ғунчаи пайкон ба боди остин вомӣ кунам

غنچه پیکان به باد آستین وامی کنم

Ҳар қадари паҳлу тиҳӣ созад змн аз содагӣ

هر قدر پهلو تهی سازد زمن از سادگی

Ҷои худ аз номадории дирангин вомӣ кунам

جای خود از نامداری درنگین وامی کنم

намечакад сад лолаи хӯн бар хок аз ҳар нохунам

می چکد صد لاله خون بر خاک از هر ناخنم

Як гиреҳ тозон ду зулфи анбарин вомӣ кунам

یک گره تازان دو زلف عنبرین وامی کنم

Ҷои худро дар дили сахти фалак аз ростӣ

جای خود را در دل سخت فلک از راستی

Бо дами гиро чу субҳи ростин вомӣ кунам

با دم گیرا چو صبح راستین وامی کنم

Гарчи аз бе ҳосилии тухми умедам сӯхта аст

گرچه از بی حاصلی تخم امیدم سوخته است

Пеши хирмани ман доманӣ чун хӯшаи чин вомӣ кунам

پیش خرمن من دامنی چون خوشه چین وامی کنم

Номи худ созанди мардони маҳви вмн аз содагӣ

نام خود سازند مردان محو ومن از سادگی

Дар талоши номи майдон чун нигин вомӣ кунам

در تلاش نام میدان چون نگین وامی کنم

Чордиўори садафи шоиста иқбол нест

چاردیوار صدف شایسته اقبال نیست

Дар ғарибии чашм чун дар смин вомӣ кунам

در غریبی چشم چون در ثمین وامی کنم

Хоксории пардаи чашм ҳасудон ме шавад

خاکساری پرده چشم حسودان می شود

Болу пар чун реша дар зери замин вомӣ кунам

بال و پر چون ریشه در زیر زمین وامی کنم

намекунам шукри гул бехор аз фаҳмидагӣ

می کنم شکر گل بی خار از فهمیدگی

Гар ба рӯй хори чашми поки байн вомӣ кунам

گر به روی خار چشم پاک بین وامی کنم

Дар дили ҳаркас ки аз ғам ҳаст соиби уқда Эй

در دل هرکس که از غم هست صائب عقده ای

Аз насими гуфтугӯии дилнишин вомӣ кунам

از نسیم گفتگوی دلنشین وامی کنم