Дар риёзи офариниши сад дил бебарг ро

در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ را

Бо туҳидастии риоят чун санавбар ме кунам

با تهیدستی رعایت چون صنوبر می‌کنم

Бар дили ман кулуфтӣ аз дарду доғ ишқ нест

بر دل من کلفتی از درد و داغ عشق نیست

Бистару болини зи оташ чун самандар ме кунам

بستر و بالین ز آتش چون سمندر می‌کنم

Хор мегирданд дунёи дӯстон дар чашми ман

خوار می‌گردند دنیا دوستان در چشم من

Чун назари соиб ба дунёӣ муҳақар ме кунам

چون نظر صائب به دنیای محقر می‌کنم

Фақрро аз ҳифзи оби рӯ тавонгар ме кунам

فقر را از حفظ آب رو توانگر می‌کنم

Нони хушки худ ба оби зиндагӣ тар ме кунам

نان خشک خود به آب زندگی تر می‌کنم

Ташнаи соҳили ним чун киштӣ бе бодбон

تشنه ساحل نیم چون کشتی بی‌بادبان

Ҳркҷои умед тӯфонаст лангар ме кунам

هرکجا امید طوفان است لنگر می‌کنم

Чанд дар хомӣ сарояд рӯзгорами сӯхтам

چند در خامی سراید روزگارم سوختم

Авди хоми хешро дар кор миҷмар ме кунам

عود خام خویش را در کار مجمر می‌کنم

Бо сбкдстони саховати сурхи рӯеи бардаад

با سبکدستان سخاوت سرخ‌رویی بردهد

Ҳарчӣ созами ҷамъи мино ба соғар ме кунам

هرچه سازم جمع مینا به ساغر می‌کنم

Донаи ман бо замин хоксорӣ ошност

دانه من با زمین خاکساری آشناست

намекунам нашав намо чун хок бар сар ме кунам

می‌کنم نشو نما چون خاک بر سر می‌کنم

Нотавонии пардаи чашм ҳасудон ме шавад

ناتوانی پرده چشم حسودان می‌شود

Айшҳои фарбеҳ аз паҳлавӣ лоғар ме кунам

عیش‌های فربه از پهلوی لاغر می‌کنم

Бар фақирони пишдстӣ кардан аз инсоф нест

بر فقیران پیشدستی کردن از انصاف نیست

Мива чун дар шаҳр шуд бисёр навбар ме кунам

میوه چون در شهر شد بسیار نوبر می‌کنم

Чун садаф ҳар қатраи обӣ ки май гирами зи абр

چون صدف هر قطره آبی که می‌گیرم ز ابر

Аз сафои сина бекӣна гавҳар ме кунам

از صفای سینهٔ بی‌کینه گوهر می‌کنم

Мавҷи дарё гар шавад шамшери ман чун моҳён

موج دریا گر شود شمشیر من چون ماهیان

Ҷавшани Довӯдии таслим дар бар ме кунам

جوشن داودی تسلیم در بر می‌کنم

Чун фалохани бесутун бар гирд мегардад маро

چون فلاخن بیستون بر گرد می گردد مرا

Бас ки мавзуни нақши ширинро мусаввир ме кунам

بس که موزون نقش شیرین را مصور می‌کنم

То чу исои дасти худ аз чирки дунё шаста ам

تا چو عیسی دست خود از چرکِ دنیا شُسته‌ام

Даст дар як коса бо хуршед анвар ме кунам

دست در یک کاسه با خورشید انور می‌کنم