Мо зи файзи бихўдӣ аз худпарастӣ руста ем

ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایم

Қатраи худро ба дарёии бақо пайваста ем

قطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم

Сайли мо аз хокмоли кӯҳу саҳро фориғ аст

سیل ما از خاکمال کوه و صحرا فارغ است

Дар тани хокӣ ба дарёи ҷӯии худ пайваста ем

در تن خاکی به دریا جوی خود پیوسته ایم

Бардаем аз риштаи ҷони печу тоби ҳирс ро

برده ایم از رشته جان پیچ و تاب حرص را

Чун раги санг аз кашокашҳои биҷо руста ем

چون رگ سنگ از کشاکشهای بیجا رسته ایم

Саҳл бошад рахна дар сади Сикандари сохтан

سهل باشد رخنه در سد سکندر ساختن

Мо ки пайванди алойиқро зи ҳам бигусаста ем

ما که پیوند علایق را ز هم بگسسته ایم

Бениёзем аз вузӯ чун зоҳидӣ дар ҳар намоз

بی نیازیم از وضو چون زاهدان در هر نماز

Мо ки якҷои дасти худ аз орзӯҳо шаста ем

ما که یکجا دست خود از آرزوها شسته ایم

Ҳалқа бар дар кӯфтан моро надорад ҳосилӣ

حلقه بر در کوفتن ما را ندارد حاصلی

Мо дар манзил ба рӯй худ зи берун баста ем

ما در منزل به روی خود ز بیرون بسته ایم

Парда домаст хоки нарми ин ваҳшати саро

پرده دام است خاک نرم این وحشت سرا

Бештари мо бар ҳазар аз мардум оҳиста ем

بیشتر ما بر حذر از مردم آهسته ایم

Барнаме ойем бо хори алойиқ , варна мо

برنمی آییم با خار علایق، ورنه ما

Чун сапанд аз оташи сӯзони мукаррар ҷуста ем

چون سپند از آتش سوزان مکرر جسته ایم

Нест дар роҳи насими Мисри соиби чашми мо

نیست در راه نسیم مصر صائب چشم ما

Мо ба канъони Юсуфи гмгштаҳи худ ҷуста ем

ما به کنعان یوسف گمگشته خود جسته ایم