Мо раги ҷонро ба он зулфи парешон баста ем

ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایم

Печу тоби зулф ӯро бар раги ҷон баста ем

پیچ و تاب زلف او را بر رگ جان بسته ایم

Аз дили пурхӯн ки қурбон шаҳодат ме равад

از دل پرخون که قربان شهادت می رود

Лолаи доғӣ ба тобути шаҳидон баста ем

لاله داغی به تابوت شهیدان بسته ایم

Шабнамем аммо зи файзи шӯхи чашмӣҳои ишқ

شبنمیم اما ز فیض شوخ چشمیهای عشق

Бо гули хуршед , мижгонро ба мижгон баста ем

با گل خورشید، مژگان را به مژگان بسته ایم

Даврии мо як сар тираст азон абрӯи камон

دوری ما یک سر تیرست ازان ابرو کمان

Бар хаданги рости кешаши дил чу пайкон баста ем

بر خدنگ راست کیشش دل چو پیکان بسته ایم

Дасти дарёи зери бори гиряи хунини мост

دست دریا زیر بار گریه خونین ماست

Мо ҳинои ранги басти дасти марҷон баста ем

ما حنای رنگ بست دست مرجان بسته ایم

Кӣ рӯем аз ҷо ба санги кӯдакони шўчи чашм ?

کی رویم از جا به سنگ کودکان شوچ چشم؟

Моу саҳрои ҷунуни домон ба домон баста ем

ما و صحرای جنون دامان به دامان بسته ایم

Бар забони афтодаи рози бӯсаи дуздӣҳои мо

بر زبان افتاده راز بوسه دزدیهای ما

Ин намакро мо ба чашми посбонон баста ем

این نمک را ما به چشم پاسبانان بسته ایم

Пар бар овардааст чун мурғи нигоҳ аз иштиёқ

پر بر آورده است چون مرغ نگاه از اشتیاق

Номаи худро агар бар боли мижгон баста ем

نامه خود را اگر بر بال مژگان بسته ایم

Чун насузем аз надомат , чун намирем аз хумор ?

چون نسوزیم از ندامت، چون نمیریم از خمار؟

Мо ба захми худ дар файзи намакдон баста ем

ما به زخم خود در فیض نمکدان بسته ایم

Чашми ҳасрат аз гул рӯй ватан пӯшида ем

چشم حسرت از گل روی وطن پوشیده ایم

Дил ба зулфи саркаши шоми ғарибон баста ем

دل به زلف سرکش شام غریبان بسته ایم

То ба кӣ нохуни занӣ эй шонаи дастати хушки бод !

تا به کی ناخن زنی ای شانه دستت خشک باد!

Дил ба умедӣ дар он зулфи парешон баста ем

دل به امیدی در آن زلف پریشان بسته ایم

Каъба аз боби ассаломи оғӯш во кардааст ва мо

کعبه از باب السلام آغوش وا کرده است و ما

Домани маҳмил ба мижгони муғелон баста ем

دامن محمل به مژگان مغیلان بسته ایم

Маҳмили мо ҳамчу шабнам ҳаст бар дӯши видоъ

محمل ما همچو شبنم هست بر دوش وداع

Мо на ҳамчун ғунчаи соиби дил ба бустон баста ем

ما نه همچون غنچه صائب دل به بستان بسته ایم