Дар раҳи ботили зи по чун нақши по афтода ем
در ره باطل ز پا چون نقش پا افتادهایم
Каъбаи мақсади куҷо ва мо куҷо афтода ем
کعبه مقصد کجا و ما کجا افتادهایم
Хиҷлат рӯй замин дорем аз баҳри камон
خجلت روی زمین داریم از بحر کمان
Аз ҳадаф то давр чун тири хато афтода ем
از هدف تا دور چون تیر خطا افتادهایم
Чун нигоҳи дидаи ваҳшии ғизолон аз ҳиҷоб
چون نگاه دیده وحشیغزالان از حجاب
Дар миёни мардумони ноошно афтода ем
در میان مردمان ناآشنا افتادهایم
Хок мелесид забони мавҷи мо дар ҷӯйбор
خاک میلیسید زبان موج ما در جویبار
То аз он дарёӣ бе соҳили ҷудо афтода ем
تا از آن دریای بیساحل جدا افتادهایم
Аз дами сарди фалаки ойӣнаи мо тира нест
از دم سرد فلک آیینه ما تیره نیست
Мо зи домонтар худ аз ҷило афтода ем
ما ز دامان تر خود از جلا افتادهایم
Узри номақбӯли моро кӣ пазиранд аҳл дид ?
عذر نامقبول ما را کی پذیرند اهل دید؟
Мо ки дар чоҳи залолат бо Асо афтода ем
ما که در چاه ضلالت با عصا افتادهایم
Аз саодати машриқи хуршед давлат гашта аст
از سعادت مشرق خورشید دولت گشته است
Ҳркҷо чун сояи боли ҳумо афтода ем
هرکجا چون سایه بال هما افتادهایم
Чун камону тир дар ваҳшати сарои рӯзгор
چون کمان و تیر در وحشتسرای روزگار
То ба ҳам пайвастаем аз ҳам ҷудо афтода ем
تا به هم پیوستهایم از هم جدا افتادهایم
Ин ҷавоби он ғазали соиб ки волӣ гуфта аст
این جواب آن غزل صائب که والی گفته است
« ҳаркиро аз пеши по рафтааст мо афтодаем »
«هرکه را از پیش پا رفته است ما افتادهایم»