Мо дарин ваҳшати сарои оташи Аннан афтода ем

ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایم

Акс хуршедем дар оби равон афтода ем

عکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم

Ноумед аз ҷазбаи хуршед тобон нестем

ناامید از جذبه خورشید تابان نیستیم

Гарчи чун партав ба хок аз осмон афтода ем

گرچه چون پرتو به خاک از آسمان افتاده ایم

То назари вокрдаҳ эй аз икдгр пошида ем

تا نظر واکرده ای از یکدگر پاشیده ایم

Пеши пои моҳ чун фарши каттон афтода ем

پیش پای ماه چون فرش کتان افتاده ایم

Рафтааст аз дасти мо беруни Аннани ихтиёр

رفته است از دست ما بیرون عنان اختیار

Дар рикоби бод чун барги хазон афтода ем

در رکاب باد چون برگ خزان افتاده ایم

На саранҷоми иқомат , на умеди бозгашт

نه سرانجام اقامت، نه امید بازگشت

Мурғ бебол ва парем аз ошён афтода ем

مرغ بی بال و پریم از آشیان افتاده ایم

Аз замини гирон буд чун сабзаи хобидаи Хизр

از زمین گیران بود چون سبزه خوابیده خضر

Дар биёбоне ки мо саргаштагон афтода ем

در بیابانی که ما سرگشتگان افتاده ایم

Дил буд зоди раҳи мардон ва мо тани парварон

دل بود زاد ره مردان و ما تن پروران

Дар танури оташин аз фикри нон афтода ем

در تنور آتشین از فکر نان افتاده ایم

Сахти ҷонӣ бар дили мо кор мушкил карда аст

سخت جانی بر دل ما کار مشکل کرده است

Ҳамчуи пайкон дар тилисми устихон афтода ем

همچو پیکان در طلسم استخوان افتاده ایم

Дар хатар гоҳе ки бо кбкбаст ҳам пурвази кӯҳ

در خطر گاهی که با کبکب است هم پروز کوه

Мо гронҷонон ба фикри хонимон афтода ем

ما گرانجانان به فکر خانمان افتاده ایم

Барнаме дорад иморати ин замини шӯраи зор

برنمی دارد عمارت این زمین شوره زار

Мо абас дар фикри таъмири ҷаҳон афтода ем

ما عبث در فکر تعمیر جهان افتاده ایم

Аз кашокаши як нафас чун мавҷ фориғ нестем

از کشاکش یک نفس چون موج فارغ نیستیم

Гарчи дар оғӯши баҳри бекарон афтода ем

گرچه در آغوش بحر بیکران افتاده ایم

Сайру даври мо з на паргор гардун бартараст

سیر و دور ما ز نه پرگار گردون برترست

Гар ба зоҳири ҳамчуи марказ дар миён афтода ем

گر به ظاهر همچو مرکز در میان افتاده ایم

Орзӯии хом афкандааст нони мо ба хӯн

آرزوی خام افکنده است نان ما به خون

Аз Фзўлиҳои зи чашми мизбон афтода ем

از فضولیها ز چشم میزبان افتاده ایم

намешавад осӯда аз нашаву намои тухмӣ ки сӯхт

می شود آسوده از نشو و نما تخمی که سوخت

Мо зи дӯзах дар биҳишти ҷовдон афтода ем

ما ز دوزخ در بهشت جاودان افتاده ایم

намекунад ҷӯши самари брдидаҳ бо нони хоби талх

می کند جوش ثمر بردیده با نان خواب تلخ

Аз барӯмандии зи чашми боғбон афтода ем

از برومندی ز چشم باغبان افتاده ایم

Чеҳраи ошуфтаи ҳолони номаи вокрдаҳ Эй аст

چهره آشفته حالان نامه واکرده ای است

Гарчи мо дар арзи матлаб безабон афтода ем

گرچه ما در عرض مطلب بی زبان افتاده ایم

Каҷрави дар кеш мо куфраст соиб чун хаданг

کجروی در کیش ما کفرست صائب چون خدنگ

Аз чаҳ доим дар кашокаш чун камон афтодаем ?

از چه دایم در کشاکش چون کمان افتاده ایم؟

Хониш
ғзл шморҳ 122 — прӣ соткнӣ ъндлӣб