Мо чу мавҷи хуши Аннан дар баҳр ва бар афтода ем

ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایم

Нестем оташ вале дар хушк ватар афтода ем

نیستیم آتش ولی در خشک و تر افتاده ایم

Баҳри натавонади зи мо гирди ятемиро фишонд

بحر نتواند ز ما گرد یتیمی را فشاند

Қатра обем дар ҳабси гуҳар афтода ем

قطره آبیم در حبس گهر افتاده ایم

Бебарӣ бар хотири озодаи мо бор нест

بی بری بر خاطر آزاده ما بار نیست

Мо дарин маънии зи сарви озодтар афтода ем

ما درین معنی ز سرو آزادتر افتاده ایم

Муфлисонро гавҳари шҳўори хӯн дар дил кунад

مفلسان را گوهر شهوار خون در دل کند

Аз гаронқадрии ҷаҳонро аз назар афтода ем

از گرانقدری جهان را از نظر افتاده ایم

намешавад чун беди нахли мо барӯманд аз набот

می شود چون بید نخل ما برومند از نبات

Гар ба зоҳир чанд рӯзӣ бесамар афтода ем

گر به ظاهر چند روزی بی ثمر افتاده ایم

Ваҳшати оҳӯи ду боло гардад аз дому каманд

وحشت آهو دو بالا گردد از دام و کمند

Мо абаси дунболи оҳ беасар афтода ем

ما عبث دنبال آه بی اثر افتاده ایم

Бргдози ҷисм мавқуфаст умеди наҷот

برگداز جسم موقوف است امید نجات

Мо ки дар банди Нитсаатон чун шукр афтода ем

ما که در بند نیستان چون شکر افتاده ایم

Риштаи ҷон дар тани мо мӯӣ отшдидаҳ аст

رشته جان در تن ما موی آتشدیده است

То ба фикри печу тоби он камар афтода ем

تا به فکر پیچ و تاب آن کمر افتاده ایم

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки иншо кард файз

این جواب آن غزل صائب که انشا کرد فیض

Дӯстони баҳр чаҳ давр аз икдгр афтода ем

دوستان بهر چه دور از یکدگر افتاده ایم