Мо димоғи хушкро аз бода гулшан карда ем
ما دماغ خشک را از باده گلشن کردهایم
Борҳои ин шамъро аз об равшан карда ем
بارها این شمع را از آب روشن کردهایم
Ҳаркиро дидем дорад ҳосилӣ аз умр ва мо
هرکه را دیدیم دارد حاصلی از عمر و ما
Уқдаи мушкил ба ҷои дона хирман карда ем
عقده مشکل به جای دانه خرمن کردهایم
Дигаронро даст бар дил на , ки мо сўдоиён
دیگران را دست بر دل نه، که ما سوداییان
Бо дили саргаштаи одат чун фалохан карда ем
با دل سرگشته عادت چون فلاخن کردهایم
Рутбаи мо хоксоронро ба чашм кам мубин
رتبه ما خاکساران را به چشم کم مبین
Хокҳо зи афтодагӣ дар чашм душман карда ем
خاکها ز افتادگی در چشم دشمن کردهایم
Ҷавҳари шамшерро дар печ ва тоб оварда аст
جوهر شمشیر را در پیچ و تاب آورده است
Ҷомаи фатҳӣ ки мо аз захм бар тан карда ем
جامه فتحی که ما از زخم بر تن کردهایم
Ҳасани гул олам фурӯз аз шуълаи овози мост
حسن گل عالمفروز از شعله آواز ماست
Ин ниҳоли хушкро мо нахл эмин карда ем
این نهال خشک را ما نخل ایمن کردهایم
Бахяро чун муҳаррами захми ниҳон худ кунем ?
بخیه را چون محرم زخم نهان خود کنیم؟
Мо ки аз ғайрати намак дар чашм сӯзан карда ем
ما که از غیرت نمک در چشم سوزن کردهایم
Чун насозад завқи сайди мо қафасро синаи чок ?
چون نسازد ذوق صید ما قفس را سینهچاک؟
Байзаро чун хилвати хилвати фонӯс равшан карда ем
بیضه را چون خلوت خلوت فانوس روشن کردهایم
Аз фурӯғи доғи мо чашми самандар хира аст
از فروغ داغ ما چشم سمندر خیره است
Мо чароғи худ з рӯй гарм равшан карда ем
ما چراغ خود ز روی گرم روشن کردهایم
Соиб аз гӯши гарон боғбонон фориғем
صائب از گوش گران باغبانان فارغیم
Мо ки аз афкори рангини тарҳ гулшан карда ем
ما که از افکار رنگین طرح گلشن کردهایم