Мо чу сарв аз ростии доман ба бор афшонда ем

ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایم

Остнӣ чун шохи гул бар навбаҳор афшонда ем

آستنی چون شاخ گل بر نوبهار افشانده ایم

Дар замини қобилу ноқобил аз дарёдилӣ

در زمین قابل و ناقابل از دریادلی

Тухми Меҳрии ҳамчуи абри навбаҳор афшонда ем

تخم مهری همچو ابر نوبهار افشانده ایم

Ҳамчунон борем бар дилҳо чу нахл бе самар

همچنان باریم بر دلها چو نخل بی ثمر

Гарчи аз ҳаркас ки сангии хӯрдаи бор афшонда ем

گرچه از هرکس که سنگی خورده بار افشانده ایم

Сар бар овардааст чун мижгони зи пеши чашми мо

سر بر آورده است چون مژگان ز پیش چشم ما

Аз адовати зери пои ҳаркии хор афшонда ем

از عداوت زیر پای هرکه خار افشانده ایم

Ҳосили мо аз сухани ҷузи дӯди оҳӣ беш нест

حاصل ما از سخن جز دود آهی بیش نیست

Дар замини коғазин тухми шарор афшонда ем

در زمین کاغذین تخم شرار افشانده ایم

Шҳпри дарё расӣдан нест моро ҳамчуи мавҷ

شهپر دریا رسیدن نیست ما را همچو موج

Мушти хории пеши сайли навбаҳор афшонда ем

مشت خاری پیش سیل نوبهار افشانده ایم

Соҳили омода Эй гаштааст ҳар оғӯши мавҷ

ساحل آماده ای گشته است هر آغوش موج

Гар ғубор аз дил ба баҳри бикнор афшонда ем

گر غبار از دل به بحر بیکنار افشانده ایم

Нест ғайр аз баҳр чун сайлоби моро манзилӣ

نیست غیر از بحر چون سیلاب ما را منزلی

Гирди роҳ аз хеш дар оғӯши ёр афшонда ем

گرد راه از خویش در آغوش یار افشانده ایم

Нўнёзи санг Тифлон нест ҷони сахти мо

نونیاز سنگ طفلان نیست جان سخت ما

Мо дар оғози ҷунуни ин шохсор афшонда ем

ما در آغاز جنون این شاخسار افشانده ایم

Нестем аз ҷилваи борони раҳмати ноумед

نیستیم از جلوه باران رحمت ناامید

Тухми хушкӣ дар замини интизор афшонда ем

تخم خشکی در زمین انتظار افشانده ایم

Хоби ғифлат шастаем аз чашми хоби олӯдагон

خواب غفلت شسته ایم از چشم خواب آلودگان

Ҳркҷои ашкии зи чашми ашкбор афшонда ем

هرکجا اشکی ز چشم اشکبار افشانده ایم

Снблстонӣ шудааст аз пардаи ғайби ошкор

سنبلستانی شده است از پرده غیب آشکار

Ҳркҷо чун хомаи ҷаъди мшкбор афшонда ем

هرکجا چون خامه جعد مشکبار افشانده ایم

Дасти бедодии гиребонгир мо гардӣда аст

دست بیدادی گریبانگیر ما گردیده است

Аз ръўнти домани худгар зи хор афшонда ем

از رعونت دامن خود گر ز خار افشانده ایم

Дасти мо дар домани рӯз ҷазо хоҳад гирифт

دست ما در دامن روز جزا خواهد گرفت

Бар смрдстӣ ки чун сарву чанор афшонда ем

بر ثمردستی که چون سرو و چنار افشانده ایم

Сарфарозони ҷаҳон дар пеши мо сар ме ниҳанд

سرفرازان جهان در پیش ما سر می نهند

То чу нахли дор аз худ баргу бор афшонда ем

تا چو نخل دار از خود برگ و بار افشانده ایم

Гарчи аз дарёст дахли мо чу абри навбаҳор

گرچه از دریاست دخل ما چو ابر نوبهار

Дар канори баҳри гавҳар бешумор афшонда ем

در کنار بحر گوهر بی شمار افشانده ایم

Ашки моро нест ҷузи домони худ сарманзилӣ

اشک ما را نیست جز دامان خود سرمنزلی

Тухми худ аз безаминӣ дар канор афшонда ем

تخم خود از بی زمینی در کنار افشانده ایم

Бошад аз оҳани дилони соиби кушоди кори мо

باشد از آهن دلان صائب گشاد کار ما

Тухми худ дар санги мо ҳамчун шарор афшонда ем

تخم خود در سنگ ما همچون شرار افشانده ایم